Οι Παναγιές του Κόσμου

το βρήκαμε εδώ http://proskynitis.blogspot.gr/2014/08/blog-post_36.html?spref=bl

Η Παναγία του Glastonbury (Αγγλία). Από εδώ.

*****

Παναγία Βασίλισσα της Γαλλίας (Notre Dame Reine de France, από εδώ).

*****

Παναγία Τσζεστόκοβα (Μαύρη Μαντόνα), Πολωνία (από εδώ).

*****

Η δακρύουσα εικόνα της Παναγίας στο ορθόδοξο παρεκκλήσι του αγίου Νικολάου στο Μιλάνο (λεπτομέρειες εδώ).

*****

Η Παναγία του Βάλαμο (Φινλανδία), από εδώ.

*****

Παναγία Μοζαμβικάνα η Φωτοδότρα (Μοζαμβίκη, Αφρική), από εδώ.

*****

Παναγία Αριζονίτισσα (Αριζόνα, ΗΠΑ), από εδώ.

*****

Η μυροβλύτισσα εικόνα της Παναγίας από τη Χαβάη (δες εδώ). Είναι αντίγραφο της μυροβλύτισσας εικόνας του ορθόδοξου νεομάρτυρα από τη Χιλή Χοσέ Μουνιόθ-Κορτέζ, για τον οποίο δες εδώ.

*****

Παναγία Σεϊδανάγια (El Chagoura = «η διάσημη»), Συρία (από εδώ).

*****

Παναγία του Όρους Χαματούρα (Λίβανος), από εδώ. Πληροφορίες εδώ & εδώ.

Παναγία η Οδηγήτρια του Μπαλαμάντ (Λίβανος), από εδώ. Πληροφορίες εδώ (η σελίδα της μονής).

*****

Η αχειροποίητη εικόνα της Παναγίας Ιεροσολυμίτισσας, που βρίσκεται στον Τάφο της Θεοτόκου στη Γεθσημανή (Άγιοι Τόποι - Ισραήλ). Ως γνωστόν, κατά το γέροντα Παΐσιο, είναι η εικόνα που μοιάζει στην πραγματική μορφή της Θεοτόκου περισσότερο από κάθε άλλη. Από εδώ.

Παναγία Βηθλεεμίτισσα (Βηθλεέμ, Άγιοι Τόποι - Ισραήλ). Από εδώ.

Παναγία η Υπάρχουσα (Ιεροσόλυμα, Άγιοι Τόποι). Δες εδώ.

*****

Παναγία η Βάτος, Όρος Σινά (από εδώ). Λεπτομέρειες εδώ.

*****

Ορθόδοξη εικόνα της Παναγίας από την Ιαπωνία (από εδώ).

*****

Παναγία της Λήδδας Παλαιστίνης ή Ρωμαία (μονή Νεάμτς, Ρουμανία). Πληροφορίες εδώ.

*****

Παναγία της Sicevica (Σερβία). Δες εδώ & εδώ.

*****

Η Παναγία της μονής Troyan "Uspenie Bogorodichno" ( = Η Κοίμηση της Θεοτόκου), στη Βουλγαρία. Από εδώ. Περισσότερα εδώ. Δείτε επίσης εδώ & εδώ.



Η δακρύουσα εικόνα της Παναγίας Κασπερόφσκαγια στο Μπουργκάς (Βουλγαρία). Από εδώ.

*****

Η Παναγία Manyavska (Ουκρανία). Δες εδώ (ουκρανικά - αυτόματη μετάφραση εδώ).

*****

Η Παναγία της Κολχίδας (Γεωργία). Από εδώ (γεωργιανά - αυτόματη μτφρ. εδώ).

*****













Κυπριακές Παναγιές

Η Παναγία του Κύκκου, μονή Κύκκου, Κύπρος. Πληροφορίες εδώ. Η σελίδα της μονής εδώ.

Παναγία Παραμυθία των θλιβομένων και αδικουμένων (Πάφος Κύπρου), από εδώ.

Παναγία η Αρακιώτισσα (Λευκωσία) με το σκουλαρίκι στο αφτί του Χριστού. Πληροφορίες εδώ.

*****

Ελληνικές Παναγιές

Από τις αμέτρητες ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας που κοσμούν την πατρίδα μας, επιλέγουμε μόνο τρεις. Περισσότερες μπορείτε να δείτε στην ανάρτησή μας Η Παναγία των Ελλήνων.

Παναγία Μυρτιδιώτισσα, Κύθηρα. Δες εδώ.

Παναγία η Μεγαλόχαρη της Τήνου (δες εδώ).

Παναγία "Ρόδον το Αμάραντον" (Μετέωρα). Από εδώ.

*****

Αγιορείτικες Παναγιές

Από τις πολλές ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας που κοσμούν το Περιβόλι της Παναγιάς επιλέγουμε τρεις. Δείτε κι άλλες εδώ. Για την τιμή της Παναγίας στο Άγιο Όρος δείτε εδώ & εδώ.

Παναγία Πορταΐτισσα, Μονή Ιβήρων. Πληροφορίες εδώ & εδώ.

Παναγία "το Άξιον Εστί" (Πρωτάτο, Καρυές), μπροστά στην οποία πρωτοψάλθηκε ο ύμνος "Άξιον εστί" από τον αρχάγγελο Γαβριήλ. Δες εδώ & εδώ.

Παναγία η Τριχερούσα, του αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού (αρχική προέλευση Δαμασκός). Μονή Χιλανδαρίου. Η ιστορία της εδώ.

*****

Ρώσικες Παναγιές

Από τις αμέτρητες ιστορικές και θαυματουργές εικόνες της Παναγίας στη Ρωσία επιλέγουμε επίσης μόνο τρεις. Πολύ περισσότερες μπορείτε να δείτε εδώ.

Η Παναγία του Βλαντιμίρ. Δες εδώ.

Η Παναγία του Καζάν. Δες εδώ.

Παναγία "Πάντων θλιβομένων η Χαρά" (εδώ).

*****

Η Παναγία "ο Ένσαρκος Λόγος" ή του Αλμπαζίν, Ρωσοκινεζικά σύνορα (από εδώ).

*****

Και κλείνουμε με μια εικόνα που δεν είναι χριστιανική, αλλά ευχόμαστε να γίνει - δηλαδή οι αδελφοί μας να γνωρίσουν την αλήθεια του Ιησού Χριστού και να προσέλθουν στην αγία Ορθόδοξη Εκκλησία Του. Πρόκειται για μουσουλμανική ζωγραφιά της Παρθένου Μαρίας με τον Ιησού, από εδώ.

Η Παναγία να σας ευλογεί αδελφοί.

πηγή http://o-nekros.blogspot.gr/

Ο μικρός παρακλητικός κανόνας (Σε ελεύθερη μετάφραση στην νεοελληνική)

Ευλογητός ο Θεός ημών, πάντοτε, νυν, και αεί, και εις τούς αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

Ο Ιερέας:

Ας είναι δοξασμένος ο Θεός μας αδιάκοπα, τώρα και πάντοτε και στους ατέλειωτους αιώνες.

Ο Αναγνώστης:

Αμήν (Αληθινά - Γένοιτο).

Ψαλμός 142

Κύριε εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι την δέησίν μου εν τη αληθεία σου, εισάκουσον μου εν τη δικαιοσύνη σου. Και μη εισέλθης εις κρίσιν μετά τού δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πάς ζων. Ότι κατεδίωξεν ο εχθρός την ψυχήν μου εταπείνωσεν εις γην την ζωήν μου. Εκάθησε με εν σκοτεινοίς ως νεκρούς αιώνος και ηκηδίασεν επ’ εμέ το πνεύμα μου, εν εμοί εταράχθη η καρδία μου. Εμνήσθην ημερών αρχαίων, εμελέτησα εν πάσι τοις έργοις σου, εν ποιήμασι των χειρών σου εμελέτων. Διεπέτασα προς σε τας χείράς μου, η ψυχή μου ως γη άνυδρός σοι. Ταχύ εισάκουσόν μου κύριε εξέλιπε το πνεύμα μου. Μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ’ εμού και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσιν εις λάκκον. Ακουστόν ποίησόν μοι το πρωί το έλεός σου ότι επί σοι ήλπισα. Γνώρισον μοι, Κύριε, οδόν εν η πορεύσομαι ότι προς σε ήρα την ψυχήν μου. Εξελού με εκ των εχθρών μου, Κύριε, προς σε κατέφυγον. Δίδαξόν με του ποιείν το θέλημά σου ότι συ ει ο Θεός μου. Το πνεύμα σου το αγαθόν οδηγήσει με εν γη ευθεία, ένεκα του ονόματός σου, Κύριε ζήσεις με. Εν τη δικαιοσύνη σου εξάξεις εκ θλίψεως την ψυχήν μου, και εν τω ελέει σου εξολεθρεύσεις τους εχθρούς μου. Και απολείς πάντας τούς θλίβοντας την ψυχήν μου ότι εγώ δούλός σου ειμι.

Ψαλμός ΡΜΒ΄(142)

Κύριε, άκουσε προσευχή μου, δέξου τη δέησή μου εν ονόματι της αληθείας σου, άκουσέ με εν ονόματι της δικαιοσύνης σου που προστατεύει κάθε αδικημένο.

Και μη με κρίνεις τον δούλο σου, γιατί, αν θελήσεις να μας κρίνεις, δεν θα δικαιωθεί κανένας από τους ζωντανούς.

Διότι κυνήγησε ο εχθρός (διάβολος) την ύπαρξή μου, ταπείνωσε και εξευτέλισε στην γη την ζωή μου.

Και με κάθισε στα σκοτεινά μέρη του Άδη και κινδυνεύω να πάθω τα όσα παθαίνουν όσοι πέφτουνε στον Άδη.

Γέμισε από αθυμία το πνεύμα μου, γέμισε από ταραχή μέσα μου η καρδιά μου.

Θυμήθηκα παλιές ημέρες που με προστάτευες, και μελέτησα όλα τα έργα που έκανες για μένα, και γενικά μελετούσα τα έργα των χεριών Σου.

Τότε σήκωσα τα χέρια μου, ενώ η ψυχή καιγόταν από πόθο ως η απότιστη γη.

Γρήγορα άκουσέ με, Κύριε, γιατί με εγκαταλείπει το πνεύμα μου.

Μη στρέψεις το πρόσωπό Σου μακριά από εμένα, γιατί θα γίνω όμοιος με τους νεκρούς που είναι στους τάφους.

Κάνε με να ακούσω (νιώσω) το πρωί το έλεός Σου, γιατί σε Σένα έχω στηρίξει τις ελπίδες μου.

Κάνε μου γνωστό, Κύριε, τον δρόμο στον οποίον πρέπει να βαδίζω, για να σε ευαρεστώ γιατί σε σένα ύψωσα την ψυχή μου.

Απάλλαξέ με, από τους εχθρούς μου Κύριε, διότι κατέφυγα για προστασία σε Σένα. Δίδαξέ με, να εκτελώ το θέλημά Σου, διότι Εσύ είσαι ο Θεός μου.

Το Πνεύμα σου το αγαθό, ας με οδηγεί πάντοτε στον ίσιο δρόμο της αληθείας σου. Χάρης του ονόματός σου θα μου δώσεις ζωή

Με τη δικαιοσύνη Σου θα βγάλεις από τη θλίψη την ψυχή μου. Και με το έλεός Σου θα αφανίσεις τους εχθρούς μου.

Και θα καταστρέψεις όλους εκείνους που θλίβουν την ψυχή μου, γιατί εγώ είναι δούλος Σου.

 

Θεός Κύριος, και επέφανεν ημίν, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου.

Εξομολογείσθε τω Κυρίω, και επικαλείσθε το όνομα το άγιον αυτού.

Θεός Κύριος…

Πάντα τα έθνη εκύκλωσάν με, και τω ονόματι Κυρίου ήμυνάμην αυτούς,

Θεός Κύριος…

Παρά Κυρίου εγένετο αύτη, και εστι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών.

Θεός Κύριος...

Και αμέσως λέει ο Χορός: Ήχος δ΄.

Ο Θεός και Κύριος και φανερώθηκε σε μας. Ας είναι ευλογημένος αυτός που έρχεται εν ονόματι Κυρίου.

Στίχ: Δοξολογείτε τον Κύριο και επικαλείσθε το άγιο όνομά Του.

Ο Θεός και Κύριος και φανερώθηκε σε μας. Ας είναι ευλογημένος αυτός που έρχεται εν ονόματι Κυρίου.

Στίχ: Όλα τα έθνη με περικύκλωσαν και – με την επίκληση – του ονόματος του Κυρίου, αμύνθηκα εναντίον τους.

Ο Θεός και Κύριος και φανερώθηκε σε μας. Ας είναι ευλογημένος αυτός που έρχεται εν ονόματι Κυρίου.

Στίχ: Αυτό έγινε από τον Κύριο και είναι θαυμαστό στα μάτια μας.

Ο Θεός και Κύριος και φανερώθηκε σε μας. Ας είναι ευλογημένος αυτός που έρχεται εν ονόματι Κυρίου.

Ήχος δ' Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.

Τη Θεοτόκω εκτενώς νυν προσδράμωμεν, * αμαρτωλοί καί ταπεινοί, και προσπέσωμεν * εν μετανοία, κράζοντες εκ βάθους ψυχής, * Δέσποινα, βοήθησον εφ’ ημίν σπλαγχνισθείσα,* σπεύσον, απολλύμεθα υπό πλήθους πταισμάτων, * μη αποστρέψης σους δούλους κενούς, * σε γαρ και μόνην ελπίδα κεκτήμεθα.

Δόξα Πατρί και Υιώ και Αγίω Πνεύματι.

Μετά λένε τα εξής Τροπάρια: Ήχος δ΄.

Ας τρέξουμε τώρα πρόθυμα στη Θεοτόκο εμείς οι αμαρτωλοί και οι ταπεινοί, κι ας πέσουμε στα γόνατα μετανοιωμένοι, φωνάζοντας δυνατά μέσα από τα βάθη της ψυχής μας: Βοήθησέ μας, Κυρία, δείχνοντας προς εμάς ευσπλαχνία. Τρέξε γρήγορα, χανόμαστε από τις πολλές μας αμαρτίες. Μη μας αφήσεις να φύγουμε οι δούλοι σου με άδεια χέρια, διότι εσύ είσαι η μοναδική μας ελπίδα.

Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα

Το Απολυτίκιο του αγίου του Ναού.

 

Και νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ου σιωπήσωμεν ποτέ, Θεοτόκε, * τας δυναστείας σου λαλείν οι ανάξιοι, * ειμή γαρ συ προϊστασο πρεσβεύουσα, * τις ημάς ερρύσατο εκ τοσούτων κινδύνων; * Τις δε διεφύλαξεν έως νυν ελευθέρους; * Ουκ αποστώμεν, Δέσποινα, εκ σου, * σους γαρ δούλους σώζεις αεί, εκ παντοίων δεινών.

Και τώρα και πάντοτε και τους αιώνες των αιώνων.

Γένοιτο.

Ποτέ δεν θα πάψουμε να μιλούμε, Θεοτόκε, για τις θαυμαστές σου πράξεις εμείς οι ανάξιοι. Γιατί αν εσύ δεν πρωτοστατούσες μεσιτεύοντας, ποιος θα μας γλύτωνε από τόσους πολλούς κινδύνους; Ποιος μας διαφύλαξε μέχρι τώρα ελευθέρους; Δεν θα φύγουμε ποτέ, Κυρία, από κοντά σου, διότι πάντοτε σώζεις τους δούλους σου από κάθε είδους συμφορά.

Μη συμβιβάζεσαι φίλε

Μη συμβιβάζεσαι φίλε. Αυτή είναι η μαγκιά. Να μένεις σταθερός στα πιστεύω σου ακόμα και αν όλα φαίνονται αδύνατα. Να μη χάνεις το κουράγιο σου όταν τα προβλήματα ορθώνονται σαν εμπόδια. Μαγκιά είναι να λες στο χείλος του γκρεμού και της απελπισίας:

"Θεέ μου, ακόμα είμαι εδώ. Ακόμα ελπίζω σε σένα"...

Όταν νιώσεις την απογοήτευση να σε κυριεύει, όταν είσαι έτοιμος να τα παρατήσεις και τίποτα άλλο δεν μπορεί να σου συμπαρασταθεί, μαγκιά είναι να Τον κοιτάξεις. Σ'αυτή (την τόσο αληθινή) στιγμή που πας να λυγίσεις, θυμήσου να Τον παρακαλέσεις. Να μην απογοητευτείς (γιατί τότε ο διάβολος θα σε διαλύσει), να μην δηλώσεις υποταγή. Ο χριστιανός έχει δύναμη. Ο χριστιανός είναι ανυπότακτος! Είναι ήρωας! Είναι αγωνιστής! Είναι μαχητής!

Και όλα αυτά, όχι από μια υπερφίαλη, εγωιστική σκέψη, αλλά από την τεράστια δύναμη που πηγάζει απ'το ευαγγέλιο, απ'το σταυρό του Χριστού. Από την υπόσχεση που ο ίδιος ο Θεός μάς έδωσε.

από κάπου στο διαδίκτυο

 

ΠΗΉ http://enakathemera.blogspot.gr/2014/07/blog-post_32.html?spref=bl

Η αμοιβαία εκδήλωση στοργής είναι αναγκαίο στοιχείο της συζυγικής αγάπης

Η αμοιβαία εκδήλωση στοργής είναι αναγκαίο στοιχείο της συζυγικής αγάπης. Η αγάπη φανερώνεται με την τρυφερότητα, την ευγένεια, το ενδιαφέρον. Η αγάπη εκφράζεται με λόγια.

    Οι λέξεις είναι η τροφή των συναισθημάτων, ζωντανεύουν την αγάπη. Στα απλά καθημερινά πράγματα βρίσκεται συχνά το μυστικό της ευτυχισμένης οικογενειακής ζωής. Δυστυχώς τα ξέχασαν αυτά σήμερα οι σύζυγοι. Ξεχνούν να εκφράσουν την εκτίμηση και τον θαυμασμό τους για τα χαρίσματα, τις ικανότητες, τις προσπάθειες, τις επιτυχίες που κάνει ο καθένας στον τομέα του, ακόμη και ένα κομπλιμέντο για την εμφάνιση και το καθημερινό ντύσιμο, το καλομαγειρεμένο φαγητό.

    Η γυναίκα ακτινοβολεί, αυξάνει το φιλότιμό της όταν νιώθει ότι την αγαπούν. Το ίδιο συμβαίνει και στους άνδρες. Σ' αυτούς αυξάνεται η καλή αυτοπεποίθηση. Η αγάπη συντηρείται με την επινόηση τρόπων εκδήλωσεώς της. Η ικανοποίηση των ιδιαιτέρων επιθυμιών και η ανοχή των αδυναμιών του άλλου βοηθούν την συνοχή των συζύγων.

   Ο άγιος Χρυσόστομος με τον τονισμό της αγάπης λέει στην ουσία ότι οι σύζυγοι πρέπει να μάθουν να συγχωρούν και να ανέχονται. Ο πιο ώριμος από τους δυό πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα.

Μέσα στον γάμο δεν έχει σημασία ποιός έκανε ένα λάθος η γιατί το έκανε.    Εκείνο που είναι ζητούμενο, είναι ποιός είναι ο πιο γρήγορος τρόπος για να διορθωθεί η κατάσταση. «Να ανεχόμαστε, λέει ο άγιος, ο ένας τον άλλο με αγάπη. Πως είναι δυνατόν να ανέχεσαι αν είσαι οργίλος και κακόγλωσσος; Πες τον τρόπο: Με αγάπη.

Αν δεν ανέχεσαι τον πλησίον, πως θα σε ανεχθεί ο Θεός; Αν συ δεν υποφέρεις αυτόν που είναι σύνδουλος σου, πως θα σε ανεχθεί εσένα ο Κύριος»;

πηγή

το βρήκαμε εδώ http://orthodoxigynaika.blogspot.gr/2012/07/blog-post_27.html?spref=bl

Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς

Το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς (μαμά, τι θα κάνεις όταν εγώ θα έχω φύγει;)

 Όταν τα παιδιά μεγαλώνουν εμείς δεν μικραίνουμε, ο κόσμος και ίσως κάποτε η οπτική μας μικραίνει, τότε ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία πραγματικότητα:
Το σπίτι αδειάζει, τα κενά στη σχέση με το σύζυγο μοιάζουν όλο και μεγαλύτερα κι όλο και πιο δυσβάσταχτα -όταν η σχέση δεν έχει γερά θεμέλια κι αγάπη-, το σπίτι αδειάζει, δεν υπάρχει κάποιος να μας φωνάζει "μαμά!" και "μαμά!" όλη την ώρα, το σπίτι αδειάζει κι έχουμε επιτέλους τον πολυπόθητο προσωπικό χρόνο που τόσα χρόνια αποζητούσαμε με δάκρυα στα μάτια και με πόνο ψυχής, μόνο που...
...Μόνο που τώρα δεν ξέρουμε πως να διαθέσουμε τόσο προσωπικό χρόνο, δεν ξέρουμε ούτε πως ν' αντιμετωπίσουμε τη σιωπή του σπιτιού που άδειασε, πως να διαχειριστούμε το γεγονός ότι η φωλιά μας άδειασε, το καθήκον μας ως γονιός το κάναμε, τα πουλάκια μας φτέρωσαν και πέταξαν πια με τις δικές τους φτερούγες.
Κοιτάζοντας στον καθρέφτη τότε, συχνά αντικρίζουμε έναν άλλο άνθρωπο, δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας. Παχύναμε ίσως, αφεθήκαμε, γεράσαμε...
Δεν αναγνωρίζουμε πλέον δυστυχώς ούτε τον άνθρωπο που κάποτε αγαπήσαμε κι επιλέξαμε μαζί του να φέρουμε στον κόσμο τα παιδιά μας. Αν στην πορεία της σχέσης κι ενώ ακόμη μεγαλώναμε τα παιδιά ανακαλύψαμε το πόσο εντέλει δεν ταιριάζουμε και το πόσο δεν θα επιθυμούσαμε να συμβιώνουμε άλλο, όταν τα παιδιά τραβούν το δρόμο τους η ανάγκη για ελευθερία, για απεξάρτηση από το μη αγαπημένο πια άλλο μισό, γίνεται επιτακτική. Πολλά είναι τα ζευγάρια που χωρίζουν σε αυτή τη φάση.
Για τη μαμά δε, το να αλλάζει έτσι η ζωή της, ν' αδειάζει η αγκαλιά της και να συνειδητοποιεί πως τα παιδιά της δεν είναι πια μικρά (οπότε και διαχειρίσιμα...) είναι ένα μικρό -ή μεγάλο, ανάλογα με την περίπτωση- σοκ.
Αλλάζουμε λοιπόν κι εμείς οι μαμάδες, έτσι κι αλλιώς. Αναγκαστικά ανταμώνουμε την πραγματικότητα πως παύουμε να είμαστε το κέντρο του κόσμου για τα ανθρωπάκια που φέραμε στον κόσμο, οπότε αν δεν θέλουμε να βυθιστούμε στη θλίψη (ή ακόμη και στην κατάθλιψη) πρέπει ν' αρχίσουμε ν' αναζητάμε άλλες διεξόδους.
Τρόποι υπάρχουν πολλοί, διάθεση να έχουμε:

1. Βγάζουμε από το χρονοντούλαπο του νου μας όλα αυτά που αγαπούσαμε να κάνουμε προτού γίνουμε μητέρες και στρεφόμαστε ξανά προς αυτά με νέα οπτική.
2. Αναζητάμε νέες δραστηριότητες που θα γεμίσουν το χρόνο αλλά και την ψυχή μας. Για παράδειγμα, προσωπικά ήθελα πάντα να παρακολουθήσω μαθήματα ηθοποιίας, ίσως τώρα να είναι η στιγμή που περίμενα για να το κάνω.
3. Ταξιδεύουμε! τώρα είναι η ευκαιρία!
4. Α λ λ ά ζ ο υ μ ε ! στην κυριολεξία. Εμφάνιση, στυλ, χρώμα στα μαλλιά ή χτένισμα, αλλάζουμε οτιδήποτε με σκοπό να ανανεωθούμε κι εσωτερικά όσο εξωτερικά. Για καλό και για κακό ενημερώνουμε για τις αλλαγές τα φευγάτα πουλιά μας -Πρόσεχε, ενημερώνουμε, δεν ζητάμε την άδεια!- για να μην νομίσουν κατά την επανασύνδεση πως μπήκαν σε λάθος σπίτι!

Αν το θέλουμε, αυτό όμως εξαρτάται αποκλειστικά από εσάς και το είδος της σχέσης που έχετε με τα παιδιά σας, συζητάμε μαζί τους τους λόγους που μας ωθούν σε αυτές τις αλλαγές. Είναι πάντα καλό να μιλάμε με τα παιδιά μας, να συζητάμε για οτιδήποτε μπορεί να απασχολεί και να προβληματίζει εκείνα αλλά και εμάς, έτσι δεν δημιουργούνται κενά στη μεταξύ μας σχέση που δύσκολα καλύπτονται καθώς τα χρόνια περνούν.
Μην ξεχνάτε πως όσο κι αν μεγαλώνουμε όλοι, πάντα εμείς θα είμαστε γονείς κι εκείνα παιδιά. Λέω για παράδειγμα στον Νίκο μου που νευριάζει όταν τον αποκαλώ "μικρό μου":

"Όταν εγώ θα είμαι 80 εσύ θα είσαι 62 και πάλι θα είσαι το μικρό μου οπότε. Όταν εγώ θα είμαι 150 εσύ θα είσαι 132 και πάλι θα σε λέω μικρό μου. Γι' αυτό, καλά θα κάνεις να συνηθίζεις!"

Δεν πέφτουμε σε θλίψη λοιπόν, χαιρόμαστε που τα παιδιά μας στηρίζονται στις δυνατότητές τους κι αναζητούν τη ζωή σύμφωνα με τις επιλογές τους. Ανακαινίζουμε τη φωλιά, δεν την αφήνουμε να γκρεμιστεί, ανασυντασσόμαστε κι αναζητάμε νέους ρόλους και δραστηριότητες που θα μας γεμίζουν χαρά, αρμονία, όρεξη και δύναμη για τη νέα πραγματικότητα. Έτσι δείχνουμε και στα παιδιά μας πως είμαστε άνθρωποι δυνατοί και πάνω μας μπορούν να στηριχθούν προστρέχοντας πίσω στη φωλιά για να αντλήσουν δύναμη και ενέργεια οποτεδήποτε θελήσουν.

 

πηγή http://evasbits.blogspot.gr/2014/07/blog-post_31.html?spref=bl