Χριστός Ανέστη σε 5 γλώσσες

 

Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καί τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωήν χαρισάμενος.

Al-Masīh qām min baīni'l-amwāt
Wa wati' al-mawt bi'l-mawt
Wa wahab al-hayāt
Lil-ladhīna fī'l-qubūr!

Christ is risen from the dead,
trampling down death by death,
and on those in the tombs bestowing life!

Christ est ressuscité des morts,
par la mort il a vaincu la mort,
et ceux dans les tombeaux il a donné la vie.

Hrestoss vosskrese ez mertvih,
smerteeyou smert po prav,
Ee suscheem vo grobeh zhivot darovav.

Πάμε Θρησκευτικά! : Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.ΚΟΥΙΖ.

Πάμε Θρησκευτικά! : Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ.ΚΟΥΙΖ.: Ο Χριστιανός Μπροστά στο Θάνατο Θρησκευτικά · Γ΄ Λυκείου · Κεφάλαιο ΣΤ΄ 1/12 ✦ 0 «Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατ...

Ουρανοδρόμιο: Μεγάλη Εβδομάδα

Ουρανοδρόμιο: Μεγάλη Εβδομάδα: Η Δίκη του Ιησού Χριστού Click to read this book, made with Book Creator read.bookcreator.com

Πάμε Θρησκευτικά! : TO KOYIZ TOY ΠΑΣΧΑ

Πάμε Θρησκευτικά! : TO KOYIZ TOY ΠΑΣΧΑ: Το κουίζ του Πάσχα! Μια εξαιρετική δουλειά από τη συνάδελφο φιλόλογο-θεολόγο Εύη Κοσμίδου. Είσαι έτοιμος για ένα δυνατό crash test στις πασ...

Χριστός Ανέστη (εκπαιδευτική δραστηριότητα)

 

δραστηριότητα - παιχνίδι μνήμης - εικόνα της Ανάστασης

Εις Άδου Κάθοδος. πρώτο τέταρτο 16ου αιώνα. 73x 47x 2cm. Κέρκυρα.

Μουσείο Αντιβουνιώτισσας.
πηγή φωτογραφιών Pentsos Panagiotis

δραστηριότητα - ερμηνεία της εικόνας της Ανάστασης

 Εις Άδου Κάθοδος. πρώτο τέταρτο 16ου αιώνα. 73x47x2cm. Κέρκυρα.

Μουσείο Αντιβουνιώτισσας.
πηγή φωτογραφίας

Pentsos Panagiotis

Η Ανάσταση του Λαζάρου

 

Πορεία προς την Ανάσταση

δραστηριότητα - παιχνίδι μνήμης - εικόνα της Ανάστασης

Εις Άδου Κάθοδος. πρώτο τέταρτο 16ου αιώνα. 73x 47x 2cm. Κέρκυρα.
Μουσείο Αντιβουνιώτισσας.
πηγή φωτογραφιών Pentsos Panagiotis

δραστηριότητα - ερμηνεία της εικόνας της Ανάστασης

Εις Άδου Κάθοδος. πρώτο τέταρτο 16ου αιώνα. 73x47x2cm. Κέρκυρα.
Μουσείο Αντιβουνιώτισσας.
πηγή φωτογραφίας

Pentsos Panagiotis

Η ερμηνεία της εικόνας της Ανάστασης ppt

The icon of resurrection from desphan

Ευχάριστη δραστηριότητα - παζλ

32Anastasis

Φώτης Κόντογλου - Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ

Φώτης Κόντογλου - Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ

Ἡ πίστη τοῦ χριστιανοῦ δοκιμάζεται μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν τὸ χρυσάφι στὸ χωνευτήρι. Ἀπ᾿ ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πλέον ἀπίστευτο πράγμα, ὁλότελα ἀπαράδεκτο ἀπὸ τὸ λογικό μας, ἀληθινὸ μαρτύριο γιὰ δαῦτο. Μὰ ἴσια-ἴσια, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πράγμα ὁλότελα ἀπίστευτο, γιὰ τοῦτο χρειάζεται ὁλόκληρη ἡ πίστη μας γιὰ νὰ τὸ πιστέψουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι λέμε συχνὰ πὼς ἔχουμε πίστη, ἀλλὰ τὴν ἔχουμε μονάχα γιὰ ὅσα εἶναι πιστευτὰ ἀπ᾿ τὸ μυαλό μας. Ἀλλὰ τότε, δὲν χρειάζεται ἡ πίστη, ἀφοῦ φτάνει ἡ λογική. Ἡ πίστη χρειάζεται γιὰ τὰ ἀπίστευτα.
Οἱ πολλοὶ ἄνθρωποι εἶναι ἄπιστοι. Οἱ ἴδιοι οἱ μαθητάδες τοῦ Χριστοῦ δὲν δίνανε πίστη στὰ λόγια τοῦ δασκάλου τους ὅποτε τοὺς ἔλεγε πὼς θ᾿ ἀναστηθῆ, μ᾿ ὅλο τὸ σεβασμὸ καὶ τὴν ἀφοσίωση ποὺ εἶχαν σ᾿ Αὐτὸν καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη στὰ λόγια του. Καὶ σὰν πήγανε οἱ Μυροφόρες τὴν αὐγὴ στὸ μνῆμα τοῦ Χριστοῦ, κ᾿ εἴδανε τοὺς δυὸ ἀγγέλους ποὺ τὶς μιλήσανε, λέγοντας σ᾿ αὐτὲς πὼς ἀναστήθηκε, τρέξανε νὰ ποῦμε τὴ χαροποιὰ τὴν εἴδηση στοὺς μαθητές, ἐκεῖνοι δὲν πιστέψανε τὰ λόγια τους, ἔχοντας τὴν ἰδέα πὼς ἤτανε φαντασίες: «Καὶ ἐφάνησαν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ λῆρος (τρέλα) τὰ ῥήματα αὐτῶν, καὶ ἠπίστουν αὐταῖς»...

Βλέπεις καταπάνω σὲ πόση ἀπιστία ἀγωνίσθηκε ὁ ἴδιος ὁ Χριστός; Καὶ στοὺς ἴδιους τοὺς μαθητάδες του. Εἶδες μὲ πόση μακροθυμία τὰ ὑπόμεινε ὅλα; ...Καὶ μ᾿ ὅλα αὐτὰ, ἴσαμε σήμερα οἱ περισσότεροι ἀπὸ μᾶς εἴμαστε χωρισμένοι ἀπὸ τὸν Χριστὸ μ᾿ ἕνα τοῖχο παγωμένον, τὸν τοῖχο τῆς ἀπιστίας. Ἐκεῖνος ἀνοίγει τὴν ἀγκάλη του καὶ μᾶς καλεῖ κ᾿ ἐμεῖς τὸν ἀρνιόμαστε. Μᾶς δείχνει τὰ τρυπημένα χέρια του καὶ τὰ πόδια του, κ᾿ ἐμεῖς λέμε πὼς δὲν τὰ βλέπουμε. Ἐμεῖς ψάχνουμε νὰ βροῦμε στηρίγματα στὴν ἀπιστία μας γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουμε τὸν ἐγωϊσμό μας, ποὺ τὸν λέμε Φιλοσοφία καὶ Ἐπιστήμη. Ἡ λέξη Ἀνάσταση δὲν χωρᾶ μέσα στὰ βιβλία τῆς γνώσης μας... Γιατὶ «ἡ γνώση τούτου τοῦ κόσμου, δὲ μπορεῖ νὰ γνωρίσει ἄλλο τίποτα, παρεκτὸς ἀπὸ ἕνα πλῆθος λογισμούς, ὄχι ὅμως ἐκεῖνο ποὺ γνωρίζεται μὲ τὴν ἁπλότητα τῆς διάνοιας».
Ναί, ἐκείνους ποὺ ἔχουνε αὐτὴ τὴν εὐλογημένη ἁπλότητα τῆς διάνοιας, τοὺς μακάρισε ὁ Κύριος, λέγοντας: «Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστι ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Μακάριοι οἱ καθαροί τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται». Καὶ στὸν Θωμᾶ, ποὺ γύρευε νὰ τὸν ψηλαφήσῃ γιὰ νὰ πιστέψῃ, εἶπε: «Γιατὶ μὲ εἶδες Θωμᾶ, γιὰ τοῦτο πίστεψες; Μακάριοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ δὲν εἴδανε καὶ πιστέψανε».

Ἂς παρακαλέσουμε τὸν Κύριο νὰ μᾶς δώσει αὐτὴ τὴν πλούσια φτώχεια, καὶ τὴν καθαρὴ καρδιά, ὥστε νὰ τὸν δοῦμε ν᾿ ἀναστήνεται γιὰ νὰ ἀναστηθοῦμε κ᾿ ἐμεῖς μαζί του.

Αὐτὴ ἡ ἀνηξεριὰ (ἡ ἄγνοια) εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τὴ γνώση: «Αὕτη ἐστὶν ἡ ἄγνοια ἡ ὑπερτέρα τῆς γνώσεως». Καλότυχοι καὶ τρισκαλότυχοι ἐκεῖνοι ποὺ τὴν ἔχουνε.

Χριστὸς ἀνέστη!

πηγή από το facebook 

Μία Πασχαλιά εν ετέρα μορφή…

Μία Πασχαλιά εν ετέρα μορφή…

Γράφει ο π. Χρήστος Κούρτης

Πολύ πιο διαφορετικές η φετινή Σαρακοστή και η Μεγάλη Εβδομάδα. Πολύ πιο ξεχωριστές. Πολύ πιο οδυνηρές. Και τώρα που τελείωσαν τί; Τώρα που η Ανάσταση του Κυρίου συνέβη, τί; Τώρα που το Χριστός Ανέστη το κραυγάσαμε στα μπαλκόνια, τί; Όλα πάλι στρέφονται γύρω από τα πρόσωπα που έζησαν τον Ιησού. Αν τον προηγούμενο καιρό ταυτιστήκαμε με τους 10 μαθητές που εγκλωβίστηκαν και κρύφτηκαν πίσω από τις πόρτες, από τον φόβο και την υποταγή-υπακοή, τούτον τον αναστάσιμο καιρό, ο νους πηγαίνει στις Μυροφόρες γυναίκες και στο σύνολο των μαθητών που ανέμεναν στο υπερώο.
Αλήθεια, πόσο τραγικό να αντικρίζεις αναστημένο τον Κύριο και Θεό σου και Αυτός να σου λέγει: ‘Μη μου άπτου’! Αλήθεια, πόσο τραγικότητα κρύβει η επιθυμία να ψηλαφίσεις τις πληγές του μέχρι πρότινος νεκρού διδασκάλου σου και να μην τολμάς λόγω της απιστίας σου! Αλήθεια, πόση ένταση κουβαλά η πρόσκληση να Τον αγγίξεις, να Τον ακουμπήσεις, να Τον αγκαλιάσεις κι όμως τελικά το μόνο που κάνεις είναι να ομολογείς: ‘ο Κύριός μου και Θεός μου’! Πόση ανάγκη είχαν οι μαθητές και οι μαθήτριες να γευτούν μία αγκαλιά του Αναστημένου Κυρίου! Πόση ανάγκη να χαρούν ένα χάδι!
Κι όμως. Ακόμη και Αναστημένος ο Κύριος δεν το πρόσφερε από την αρχή απλόχερα. Τον είδαν. Έφαγαν μαζί Του. Αντάλλαξαν κουβέντες. Συνοδοιπόρησαν. Όμως, δεν αγκαλιάστηκαν όπως κάνει ένας ξενιτεμένος ή ένας εξορισμένος που γύρισε στους ανθρώπους του. Ίσως, γιατί Του θύμιζαν τους εβραίους του Μωυσή που μέσα σε 40 ημέρες έφτασαν από την Αίγυπτο στη γη της Επαγγελίας εν μέσω ευεργεσιών. Όμως η γκρίνια και η αχαριστία και η δυσπιστία τους έριξε άλλα 40 έτη περιπλανώμενους στην έρημο. Ίσως αυτό Του θύμισε και γι’ αυτό ήταν φειδωλός και όχι διαχυτικός.
Ετούτη η Πασχαλιά είναι διαφορετική. Ετούτη η Πασχαλιά είναι πράγματι ξεχωριστή. Δεν ξέρουμε πως να εκφράσουμε την χαρά μας. Δεν γνωρίζουμε αν η επιθυμία να αγκαλιαστούμε και να ασπαστούμε ο ένας τον άλλον είναι τελικά και θανάσιμος. Δεν μπορούμε να εμπιστευτούμε τον αδελφό μας που θέλει να μας ευχηθεί. Δεν μπορούμε να καθίσουμε σε κοινό γιορτινό τραπέζι.
Ετούτη η Πασχαλιά, όμως, δεν είναι οδυνηρή. Γιατί τελικά ο Χριστός αναστήθηκε και μαζί Του παύει κάθε είδος φόβου, στεναχώριας και μοναξιάς. Αναστήθηκε και μαζί Του σταματά κάθε αχαριστία και εμφανίζεται η δοξολογία. Αναστήθηκε και μαζί Του οι μαθητές πλημμυρίζουν από χαρά, γιατί λαμβάνουν ειρήνη, και νοιώθουν ειρηνικά γιατί πλέον είναι χαρούμενοι. Αναστήθηκε και μαζί Του ανατέλλει το Φως. Αναστήθηκε και μαζί Του ξεπροβάλλει η ελπίδα. Αναστήθηκε και μαζί Του αναγεννιέται η πίστη. Κι αυτή την φορά με περισσή ανάγκη να αγκαλιάσουμε με τις καρδιές μας πιότερο αληθινά και καρδιακά τον Αναστημένο Χριστό, τον αδελφό πλησίον μας, τον κρυμμένο και αληθινό εαυτό μας.
Χριστός Ανέστη
Πασχαλιά 2020

πηγή  από το facebook  Χρήστος Κούρτης

Η γεμάτη αγάπη ταπείνωση

Για να κατανοήσετε καλύτερα το νόημα της Σταύρωσης και της θυσίας του Χριστού ,διαβάστε το κείμενο Η γεμάτη αγάπη ταπείνωση από το βιβλίο σας (σελ.171) ή από εδώ (σελ.171)

Υστερα συμπληρώστε τα κενά της δραστηριότητας Η γεμάτη αγάπη ταπείνωση

Χριστός Ανέστη!

"Христос Воскресе!" - песочная анимация Ксении Симоновой | Sand art "Chr...

Ανάσταση

Έχει κάτι μέρες που σε ειδοποίησαν πως πέθανε ο φίλος σου, ο κολλητός σου. Πήγες στον τάφο του και έκλαψες. Μέχρι και συ έκλαψες. Και μετά, έτσι απλά, του είπες να βγει έξω. Από τον τάφο έξω, να σε δει. Σε είδε και ξανάζησε. Αναστήθηκε το λέμε. 

Και μετά, όταν εσύ πέθαινες, "από ώρας έκτης έως ενάτης” πολλοί νεκροί βγήκαν από τους τάφους και “ενεφανίσθησαν πολλοίς”. Αναστήθηκαν το λέμε.

Και μέσα σε τρεις μέρες και συ ο ίδιος, που σε είχαν βάλει σε τάφο, που είχαν τσεκάρει πως δεν ζεις, “εφανέρωθης” σε πολλούς, “ηγέρθης”. Αναστήθηκες το λέμε.

Και τώρα εγώ αναρωτιέμαι αν μου αρκεί αυτό. Που αναστήθηκες και ανέστησες. Που νίκησες τον θάνατο. Μα αφού σου έχω μια λίστα με αυτούς και αυτά που δεν μου ανέστησες, αναρωτιέμαι- μου αρκεί αυτό;
Ξέρεις, πηγαίνω και γω σαν τις μυροφόρες αξημέρωτα και πρωινά στα μνήματα, με μύρα και κάθε καλό για κάθε αγαπημένο. Με πιάνουν και μένα τα κλάματα σαν κι αυτές. Και περιμένω.
Να έρθεις να με ρωτήσεις, όπως αυτές, “Γυναι, τι κλαίεις;”. Να ακούσω από τον άγγελο το “αποκεκύλισται ο λίθος” και να φύγουν ένα ένα τα βάρη που με πλακώνουν.
Να σου πω πως "ἡμεῖς ἠλπίζομεν ὅτι αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι”, αλλά τώρα πια δεν ζει. Και να με πείσεις πως είμαι "βραδεῖα τῇ καρδίᾳ τοῦ πιστεύειν”. Να έρθεις στο δρόμο δίπλα μου να περπατήσεις "ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ” και να με ρωτήσεις, όπως ρώτησες αυτούς που πορεύονταν προς Εμμαούς, γιατί είμαι σκυθρωπή. Να μου απαντήσεις με ένα “Χαίρετε” και να είναι αυτό εντολή ζωής. Να με φωνάξεις σαν την Μαρία με το όνομά μου, σαν να με ξέρεις από παλιά, και να συνεχίσεις με εντολή "Μὴ φοβεῖσθε”. Και γω τελικά να επιμένω "Μεῖνον μεθ’ ἡμῶν”, γιατί "διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν” και "ἡ καρδία ἡμῶν καιομένη ἦν ἐν ἡμῖν”. Ναι, αυτό μου αρκεί. Χριστός ανέστη. Ευτυχώς.

Άννα Βακάλη

πηγή  http://ouranodromio.blogspot.gr/2015/05/blog-post.html?spref=bl

Κατηχητικός Λόγος

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

 

Εί τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως.
Εί τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού.
Εί τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νύν το δηνάριον.
Εί τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα.
Εί τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω.
Εί τις μετά την έκτην έφθασε, μηδέν αμφιβαλλέτω˙ και γάρ ουδέν ζημειούται.
Εί τις υστέρησεν εις την ενάτην, προσελθέτω, μηδέν ενδοιάζων.

Εί τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην, μη φοβηθή την βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ων ο Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον καθάπερ και τον πρώτον˙ αναπαύει τον της ενδεκάτης, ως τον εργασάμενον από της πρώτης˙ και τον ύστερον ελεεί και τον πρώτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι και τούτω χαρίζεται˙ και τα έργα δέχεται και την γνώμην ασπάζεται˙ και την πράξιν τιμά και την πρόθεσιν επαινεί.

Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του Κυρίου υμών˙ και πρώτοι και δεύτεροι τον μισθόν απολαύετε. Πλούσιοι και πένητες μετ' αλλήλων χορεύσατε˙ εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον. Η τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες.

Ο μόσχος πολύς, μηδείς εξέλθη πεινών. Πάντες απολαύσατε του συμποσίου της πίστεως˙ πάντες απολαύσατε του πλούτου της χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ εφάνη γάρ η κοινή Βασιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος. Έσβεσεν αυτόν, υπ' αυτού κατεχόμενος.

Εσκύλευσε τον άδην ο κατελθών εις τον άδην. Επίκρανεν αυτόν, γευσάμενον της σαρκός αυτού. Και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν˙ ο άδης φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.

Επικράνθη˙ και γάρ κατηργήθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεπαίχθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεκρώθη.

Επικράνθη˙ και γάρ καθηρέθη.

Επικράνθη˙ και γάρ εδεσμεύθη.

Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.

Έλαβε γήν και συνήντησεν ουρανώ.

Έλαβεν όπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.

Πού σου, θάνατε, το κέντρον;

Πού σου, άδη, το νίκος;

Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι.

Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.

Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι.

Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται.

Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.

Χριστός γάρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.

Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

Ερμηνευτική απόδοση

Όποιος είναι ευσεβής και φιλόθεος, ας απολαύσει την ωραία τούτη και λαμπρή πανήγυρη.
Όποιος είναι ευγνώμων υπηρέτης, ας εισέλθει χαρούμενος σ ' αυτό το δείπνο της χαράς του Κυρίου.
Όποιος κοπίασε νηστεύοντας, ας χαρεί τώρα τον μισθό του.

Όποιος εργάστηκε από την πρώτη ώρα, ας δεχθεί σήμερα την δίκαιη πληρωμή.
Αν κάποιος ήλθε μετά την τρίτη ώρα, ας εορτάσει ευχαριστώντας.
Αν μετά την έκτη ώρα έφθασε κάποιος, καθόλου ας μην αμφιβάλει, διότι σε τίποτε δε θα ζημιωθεί.
Αν κάποιος καθυστέρησε και ήλθε στην ενάτη ώρα, ας προσέλθει χωρίς ενδοιασμό.
Αν πάλι κάποιος έφτασε μόλις στις ένδεκα, ας μη φοβηθεί την αργοπορία. Διότι, ως φιλότιμος που είναι ο Δεσπότης, δέχεται τον τελευταίο όπως ακριβώς και τον πρώτο.
Αναπαύει αυτόν που έφτασε την ενδεκάτη ώρα, όπως και αυτόν που εργάστηκε από την πρώτη.
Και τον τελευταίο ελεεί και τον πρώτο βραβεύει.
Και σε κείνον δίδει και σ αυτόν δείχνει τη χάρη του.
Και τα έργα δέχεται και τη γνώμη ασπάζεται.
Και την πράξη τιμά και την πρόθεση επαινεί.

Εισέλθετε λοιπόν όλοι στο δείπνο της χαράς του Κυρίου μας• και πρώτοι και δεύτεροι απολαύσατε την αμοιβή σας.
Πλούσιοι και φτωχοί, όλοι μαζί χορέψετε.
Εγκρατείς και φυγόπονοι, την ημέρα τιμήστε.
Όσοι νηστέψατε μα κι όσοι δε νηστέψατε ευφρανθείτε σήμερα.
Το τραπέζι είναι γεμάτο, ευχαριστηθείτε όλοι.
Το μοσχάρι είναι άφθονο, κανείς ας μη φύγει πεινασμένος.
Όλοι απολαύσατε το συμπόσιο της πίστης.
Όλοι απολαύσατε τον πλούτο της θεϊκής καλοσύνης και αγαθότητας.
Κανείς να μη θρηνεί για φτώχεια, διότι φανερώθηκε η κοινή βασιλεία του Θεού.
Κανείς να μην οδύρεται για τα σφάλματά του, αφού ανέτειλε συγγνώμη από τον τάφο του Χριστού.
Κανείς να μη φοβάται το θάνατο, διότι από τα δεσμά του μας ελευθέρωσε του Σωτήρα ο θάνατος. Έσβησε το θάνατο, Αυτός που έγινε λεία του θανάτου.

Λεηλάτησε τον Άδη, Αυτός που κατέβηκε στον Άδη.
Πίκρανε αυτόν, του οποίου γεύτηκε την σάρκα.
Αυτό ακριβώς προφητεύοντας ο Ησαΐας εκήρυξε:

Ο Άδης, λέει, πικράθηκε, όταν Σε συνάντησε στον κόσμο του.
Πικράθηκε, διότι πραγματικά καταργήθηκε.
Πικράθηκε, διότι όντως εμπαίχθηκε.
Πικράθηκε, διότι στ' αλήθεια νεκρώθηκε.
Πικράθηκε, διότι καθαιρέθηκε.
Πικράθηκε, διότι αλυσοδέθηκε και φυλακίστηκε.

Έλαβε (ο Άδης) ένα σώμα και του συνέβη να πέσει πάνω στο Θεό.
Έλαβε (ο Άδης) γη και συνάντησε ουρανό.
Έλαβε (ο Άδης) αυτό που έβλεπε και εξέπεσε απ' Αυτόν που δεν έβλεπε.

Που είναι, θάνατε, το κεντρί σου;
Που είναι, άδη, η έπαρσή σου;
Αναστήθηκε ο Χριστός και συ κατανικήθηκες.
Αναστήθηκε ο Χριστός και γκρεμίστηκαν οι δαίμονες.
Αναστήθηκε ο Χριστός και χαίρονται οι Άγγελοι.
Αναστήθηκε ο Χριστός και κυβερνά η ζωή.
Αναστήθηκε ο Χριστός και κανείς νεκρός πια σε μνήμα.

Διότι με το να αναστηθεί από τους νεκρούς ο Χριστός, έγινεν η πρώτη συγκομιδή των καρπών της ανάστασης ανάμεσα στους κεκοιμημένους.

Σ' Αυτόν ανήκει η δόξα και δύναμη στους απέραντους αιώνες.

Αμήν.

Read more: http://www.egolpion.com/katihitikos_xrusostomou.el.aspx?hc_location=ufi#ixzz3X1KtX4Q2