Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Θα παλέψω και ότι γίνει

Θα παλέψω και ότι γίνει
Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω.
Όχι από πείσμα ανόητο.
Μα γιατί μπορώ να βλέπω αυτή την ομορφιά στα πράγματα γύρω μου.
Άντε τώρα να εξηγήσεις κάτι τέτοιο στους γύρω σου.
Ειδικά αν το περιβάλλον σου είναι άνθρωποι-ρομπότ που σ’όλη τους τη ζωή κυνηγούν το χρήμα, το ψέμα και τη δόξα…
Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω.
Και θα αποδείξω στον εαυτό μου πως η ομορφιά είναι κάτι που πηγάζει απ’την αγάπη.
Αυτή που μας προσφέρεται απλόχερα σε δεκάδες ευκαιρίες καθημερινά.
Αλλά πόσο προσέχουμε;
Ειδικά αν γίνουμε σκλάβοι της συνήθειας.
Θα σηκωθώ και σήμερα και θα παλέψω.
Με τα πάθη μου.
Με το δύσκολο χαρακτήρα μου.
Γιατί έχω νιώσει τι σημαίνει ζεστασιά ψυχής.
Μετάνοια.
Γλυκό βλέμμα.
Χαμόγελο.
Και θέλω ξανά να ζήσω!
Θα παλέψω και ό,τι γίνει!
Θα χαμογελάσω κι ό,τι προκύψει!

Πηγή: http://aoratigonia.blogspot.gr/

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ



Συντάχθηκε απο τον/την Administrator
πηγή κλίμακα

( Πώς να γράφουμε καλύτερα στις εξετάσεις )

Μέρος της προσπάθειας των υποψηφίων για ένα καλύτερο αποτέλεσμα στις πανελλαδικές εξετάσεις είναι και η αναζήτηση τρόπων και υποδείξεων που θα βοηθήσουν στο να γράψει σωστά και με σύστημα. Αν και η εύρεση τέτοιων πληροφοριών είναι σχετικά εύκολη, εντούτοις είναι πιθανό αρκετές φορές να λάβει πληροφορίες και προτάσεις, οι οποίες είναι ακόμη και αντιδιαμετρικά αντίθετες μεταξύ τους.

Αντί λοιπόν να προχωρήσουμε στην αναπαραγωγή παρόμοιων "εξειδικευμένων" θεωρητικών προσεγγίσεων επιλέξαμε να απευθυνθούμε σε υποψηφίους προηγουμένων ετών ώστε να καταγράψουμε τις δικές τους προτάσεις και εμπειρίες. Αυτή η επιλογή οδήγησε στη διαφοροποίησή μας από επιστημονικά αποδεκτές αναλύσεις, προσεγγίζοντας περισσότερο την πρακτική επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου.
Παραθέτουμε λοιπόν κάποιες από τις προτάσεις που συγκεντρώσαμε, χωρίς βέβαια να υποστηρίζουμε ότι αυτές είναι οι "μαγικές συνταγές της επιτυχίας". Ο βαθμός επιτυχίας εξαρτάται απόλυτα από τον κόπο και την προσπάθεια που καταβάλει ο κάθε υποψήφιος. Θεωρούμε όμως ότι είναι επιθυμητή και κάθε πρόταση που μπορεί να βελτίωσει το τελικό αποτέλεσμα της όλης προσπάθειας στι πανελλήνιες εξετάσεις.
  • Κατ΄αρχήν αποφύγετε να διαβάσετε όλα τα θέματα από την αρχή.
Αρκετοί μαθητές μόλις παίρνουν τα θέματα, κοιτάζουν κατευθείαν το τελευταίο θέμα για να διαπιστώσουν πόσο δύσκολο είναι. Αν όντως είναι δύσκολο, τότε τους απογοητεύει, τους καταστρέφει την ψυχολογία (επειδή συνειδητοποιούν ότι δεν πρόκειται να γράψουν τόσο καλά όσο πίστευαν). Αυτή η απογοήτευση, χώρια που αυξάνει το άγχος, τους οδηγεί στο να κάνουν επιπλέον λάθη στις απαντήσεις, ακόμη και σε θέματα που γνωρίζουν.
Ο κανόνας είναι πιο απλός.
Κοιτάμε το πρώτο θέμα-ερώτημα και μόνο. Αν είμαστε σίγουροι ότι το ξέρουμε, το γράφουμε και πηγαίνουμε στο επόμενο. Αν δεν είμαστε σίγουροι το αφήνουμε και πηγαίνουμε στο επόμενο. Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται σε όλα τα ερωτήματα μέχρι και το τελευταίο.
Σκοπός είναι να απαντάμε πάντα στα θέματα που γνωρίζουμε.
Έτσι όταν φτάσουμε στο τέταρτο θέμα θα έχουμε συγκεντρώσει ήδη αρκετές μονάδες, θα έχουμε εξασκηθεί στην προσέγγιση των θεμάτων, και θα έχουμε καλύτερη ψυχολογία για τα υπόλοιπα θέματα που αφήσαμε. Όταν περάσουμε όλα τα θέματα από μία φορά (είτε τα γράψαμε είτε όχι), επιστρέφουμε σε όσα αφήσαμε, επιλέγοντας από αυτά που έμειναν όποιο θεωρούμε πλέον πιο εύκολο. Έτσι, πάντα θα αντιμετωπίζουμε από όσα ερωτήματα έμειναν, αυτό που φαίνεται σε εμάς το πιο εύκολο.
  • Διαβάζουμε κάθε θέμα προσεκτικά και αργά, ώστε να κατανοήσουμε πλήρως τι ζητείται
Ακόμα και κατά τη διάρκεια της απάντησης, επιστρέφουμε και ξαναδιαβάζουμε το θέμα ώστε να σιγουρέψουμε ότι δεν μας ξέφυγε κάτι και βρεθούμε να απαντάμε σε κάτι άλλο διαφορετικό από αυτό που ζητείται.
Δεν χρειάζεται να φτάσουμε στο σημείο, αφού γράψουμε σελίδες ολόκληρες, να διαπιστώσουμε ότι δεν έχουν σχέση με το θέμα και να αναγκαστούμε να τις σβήσουμε, ξεκινώντας πάλι από την αρχή, με περισσότερο άγχος και λιγότερο διαθέσιμο χρόνο.
  • Αφού απαντήσετε κάποιο ερώτημα, διαβάστε άλλη μία φορά την εκφώνηση.
Αρκετοί υποψήφιοι μόλις ολοκληρώσουν την απάντηση σε κάποιο ερώτημα προχωρούσαν στο επόμενο. Αφού παρέδιδαν το γραπτό και συζητούσαν με συνυποψηφίους τους, συνειδητοποιούσαν ότι είχαν παραλείψει κάποιες απαντήσεις!
Αρκετά ερωτήματα είναι "διπλά" του τύπου, "να αναφέρετε ..... και να εξηγήσετε...". Κάποιος υποψήφιος που απορροφάται προσπαθώντας να μην ξεχάσει κάτι και να αναφέρει αυτά που ζητούνται, μόλις τα καταφέρει έχει την αίσθηση ότι ολοκλήρωσε την απάντηση και προχωράει στο επόμενο ερώτημα. Δυστυχώς όμως για αυτόν, παρέλειψε το τμήμα του ερωτήματος που ζητούσε και να "εξηγήσει".
Αφού λοιπόν ολοκληρώσετε την απάντηση σε κάποιο ερώτημα, δεν είναι κόπος να ξαναδιαβάσετε την εκφώνηση. Εάν αυτά που γράψατε είναι τα σωστά τότε θα αισθανθείτε πολύ καλύτερα για τη συνέχεια. Εάν διαπιστώσετε ότι έχετε παραλείψει κάτι, θα έχετε την ευχέρεια να το συμπληρώσετε!
  • Ερωτήσεις που φαίνονται γνωστές και εύκολες, χρειάζονται περισσότερη προσοχή
Συχνά σε ερωτήσεις που μας φαίνονται γνωστές - εύκολες δεν δίνουμε την απαραίτητη προσοχή και απαντάμε σχεδόν απερίσκεπτα και γρήγορα. Έτσι όμως ξεφεύγουν ορισμένες λεπτομέρειες της ερώτησης. Μία λέξη που λείπει ή άλλαξε ίσως να διαφοροποιεί όλο το πνεύμα της ερώτησης!
Διαβάζουμε λοιπόν με την ίδια σοβαρότητα όλες τις ερωτήσεις, και σκεφτόμαστε καλά τις απαντήσεις, ώστε να είμαστε σίγουρου πως αυτό που γράφουμε είναι πραγματικά αυτό που μας ζητείται.
  • Χρησιμοποιείστε λειτουργικά το πρόχειρο (τις τελευταίες σελίδες του τετραδίου)
Δεν υπάρχει κάποιος κανόνας για το αν πρέπει πρώτα λύνουμε τα θέματα στο πρόχειρο ή όχι. Κάθε μαθητής διαμορφώνει το δικό του τρόπο. Εάν είναι σίγουρος για την απάντηση μπορεί να απαντήσει κατ' ευθείαν στο καθαρό. Αν όχι, τότε μάλλον θα δοκιμάσει στο πρόχειρο.
Το βέβαιο είναι ότι κάποια στιγμή, όλοι χρειάζονται και καταφεύγουν στο πρόχειρο.
Διαβάζοντας ένα θέμα μας έρχονται διάφορες σκέψεις που ακόμα ίσως να μην είμαστε σε θέση να εξακριβώσουμε κατά πόσο και πώς χρειάζονται ή ακόμα και αν σχετίζονται με το θέμα. Προφανώς χρειάζεται να γράψουμε αυτές τις σκέψεις κάπου για να μην τις ξεχάσουμε και να μπορέσουμε αργότερα να ελέγξουμε τη χρησιμότητά τους.
Αυτό ακριβώς κάνουμε στο πρόχειρο. Καταγράφουμε και ελέγχουμε τις σκέψεις μας.
Έτσι στην έκθεση επιλέγουμε τα επιχειρήματα που θα χρησιμοποιήσουμε, αλλά και τη σειρά με την οποία θα τα παρουσιάσουμε, ενώ στα μαθηματικά, ελέγχουμε με πράξεις, αν η σκέψεις μας οδηγούν στο ζητούμενο.

Το βασικό ερώτημα βέβαια παραμένει, αν δηλαδή πρέπει να λύνουμε πρώτα ολόκληρο το θέμα στο πρόχειρο και μετά να το αντιγράφουμε στο καθαρό, ή όχι.
Η απάντηση ίσως να γίνει πιο εύκολη, αν θεωρήσουμε το πρόχειρο σαν το θρανίο και το τρόπο που το χρησιμοποιούν οι μαθητές όλη τη χρονιά. Σε κάθε διαγώνισμα έχουν την τάση να μουντζουρώνουν στο θρανίο, να σημειώνουν μία λέξη που τους παραπέμπει κάπου, να κάνουν πράξεις, να γράφουν κάποιο τύπο που ίσως να ξεχάσουν, να ξεκινήσουν την αρχή από μία παράγραφο που σκέφτονται να αναπτύξουν.
Πάντως σχεδόν κανένας μαθητής δεν γράφει στο θρανίο ολόκληρα θέματα με σκοπό να τα αντιγράψει μετά στο καθαρό.
Κάπως έτσι πρέπει να είναι και η χρήση του πρόχειρου. Δεν χρειάζεται να τα γράφουμε όλα πρώτα εκεί. Γράφουμε στο πρόχειρο ότι και όσα χρειαζόμαστε μέχρι να πάρουμε μπρός και να είμαστε σίγουροι για την ορθότητα αυτών που θα γράψουμε στη συνέχεια. Αν δεν νοιώθουμε άνετα αλλιώς, τότε ναι, θα χρειαστεί να γραφτούν πρώτα όλα στο πρόχειρο. Η επιλογή είναι φυσικά των μαθητών, αρκεί να μην ξεχαστούν και σπαταλήσουν πολύ χρόνο.
  • Προσέξτε την εμφάνιση του γραπτού σας
Είναι γεγονός πως οι περισσότεροι μαθητές σήμερα, δυστυχώς δεν γνωρίζουν πως πρέπει να γράφουν ένα διαγώνισμα, ώστε να έχει πλήρη και ολοκληρωμένη μορφή.
Συνήθως παραδίδονται γραπτά, πολλές φορές ανορθόγραφα, με ελλείψεις και λάθη στη γραμματική, σαφώς μή εμφανίσιμα και αρκετές φορές με ασυναρτησίες και ασύνδετες σκέψεις. Βέβαια δεν υπάρχουν μονάδες για την εμφάνιση του γραπτού, επηρεάζουν όμως σημαντικά τους βαθμολογητές, όπου μέσα στο 'χάος' ξεχωρίζει ένα προσεγμένο γραπτό.
Σε αυτήν την κατεύθυνση προσέξτε λίγο τα γράμματα που κάνετε (ιδίως στην πρώτη σελίδα η οποία είναι η βιτρίνα του γραπτού).
Είναι τα σχήματα καθαρά και μεγάλα ή πρόκειται για προχειροδουλειά;
Χρησιμοποιείτε όργανα για να κάνετε σχήματα ή τα κάνετε με το χέρι; (αλήθεια υποστηρίζετε ακόμα ότι μπορείτε να κάνετε ένα κύκλο με το χέρι και χωρίς διαβήτη;).
Ξεχωρίζουν οι προτάσεις και οι παράγραφοι στα όσα γράφετε; Μήπως έχετε την τάση να γράφετε και έξω από τα περιθώρια των σελίδων ή να στριμώχνεται τις λέξεις για να χωρέσουν όλα σε μία σειρά;
Και το πιο σημαντικό. Αφήνετε 2-3 κενές σειρές ανάμεσα στα ερωτήματα και τα θέματα για να ξεχωρίζουν.
  • Κατανοήστε την 'φιλοσοφία' του τρόπου απάντησης
Στην αρχή κάθε απάντησης, πάντα αναφέρουμε πιο ερώτημα αναπτύσσουμε (Θέμα 1β.).
Σαφώς και δεν χρειάζεται να γράφουμε τις απαντήσεις με τη σειρά. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από το "Θέμα 1γ" να συνεχίσουμε στο "Θέμα 4β" και μετά να επιστρέψουμε στο "Θέμα 1α". Για αυτό το λόγο είναι σημαντικό να αναφέρουμε που θέμα αναπτύσσουμε. Μην θεωρείτε πως είναι υποχρέωση του βαθμολογητή να βρεί τί κάνετε και τί εννοείτε.

Αν αργότερα ενώ απαντήσατε στο "θέμα 3β" θελήσετε να συμπληρώσετε κάτι που θυμηθήκατε στο θέμα 2α που έχετε ήδη γράψει προηγουμένως και δεν έχει χώρο, δεν βάζουμε αστεράκια σαν παραπομπές. Επιστρέψτε στο τέλος στο "Θέμα 2α" και συμπληρώστε κάποια παραπομπή όπως "συνεχίζεται μετά το θέμα 3β" ή κάτι παρόμοιο. Μετά το θέμα 2α ξεκινήστε καινούργια παράγραφο και σημειώστε ότι πρόκειται για τη 'Συνέχεια του ερωτήματος 2α'.
Στην ουσία δεν αφήνουμε τίποτα στην τύχη. Εξηγούμε οτιδήποτε κάνουμε, βάζουμε τίτλους και αναφορές και στην ουσία προσπαθούμε να κάνουμε τη δουλειά του βαθμολογητή λίγο πιο εύκολη.
  • Δεν υπάρχει θέμα που δεν γνωρίζετε την απάντηση!
Για το τέλος αφήσαμε το πιο παράλογο. Είναι δυνατό να γνωρίζουν όλοι οι μαθητές όλες τις απαντήσεις; Σαφώς και όχι. Αρκετά συχνά σε κάποια ερωτήματα δεν ξέρουμε τί να γράψουμε είτε επειδή δεν διαβάσαμε τη συγκεκριμένη ενότητα, είτε επειδή 'κόλλησε το μυαλό'.
Το θέμα είναι πως ακόμα και σε θέματα που δεν γνωρίζετε την απάντηση, σίγουρα έχετε κάποιες ιδέες.

Η παρότρυνση η δική μας είναι να γράφετε αυτές τις ιδέες σας.
Μην αφήνετε κάποιο θέμα κενό από απάντηση. Αν αφήσετε κάποιο θέμα χωρίς απάντηση, το σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται να πάρετε καμία μονάδα σε αυτό. Αν γράψετε κάτι, που ίσως να θεωρείτε ότι είναι και λάθος, δεν έχετε να χάσετε απολύτως τίποτε! Αν όμως αυτό που γράφετε είναι μέρος της απάντησης, τότε σίγουρα θα πάρετε και τις μονάδες που του αναλογούν.
Εκτός να θέλετε και εσείς να μένετε με το παράπονο ότι το είχατε στο πρόχειρο σωστό, αλλά δεν ήσασταν σίγουρος/η και για αυτό δεν το περάσατε στο καθαρό.

edu.klimaka.gr


Όπως καταλαβαίνετε και εσείς οι πανελλήνιες εξετάσεις φαίνεται να έχουν και να ακολουθούν τη δική τους φιλοσοφία. Η ουσία είναι πως οι πανελλήνιες είναι ένα είδος εξετάσεων και ακολουθούν τη φιλοσοφία που επικρατεί σε κάθε είδους εξετάσεις και γραπτούς διαγωνισμούς.
Σαφώς και δεν δίνεται ανάλογη σημασία για το συγκεκριμένο ζήτημα στα σχολεία. Η εξήγηση πως στα σχολεία προσφέρονται γενικές και αναγκαίες γνώσεις και δεν πρέπει να στοχεύει αποκλειστικά και μόνο στην επιτυχία στις εξετάσεις, προφανώς και δεν ευσταθεί. Οι πανελλήνιες εξετάσεις είναι μέρος της σχολικής εκπαίδευσης και τα σχολεία οφείλουν να προετοιμάσουν τους μαθητές τους όσο το δυνατό καλύτερα και από όλες τις πτυχές για το συγκεκριμένο θέμα.

Ελπίζουμε τα προηγούμενα να βοηθήσουν τη προσπάθεια σας για όσο το δυνατόν καλύτερη παρουσία στις πανελλήνιες εξετάσεις. Αφήνουμε μόνο μία παράκληση για το τέλος.
  • Όταν τελειώσετε και με το τελευταίο ερώτημα, μη σηκωθείτε να φύγετε αμέσως.
Αφού τελειώσατε καθίστε λίγο ακόμα. Ηρεμήστε, χαλαρώστε και ρίξτε ακόμα μία ματιάα στα θέματα. Κάνετε έναν έλεγχο αν απαντήσατε όντως σε όλα τα θέματα όπως νομίζετε. Μήπως ξεχάσατε να γράψετε κάποιο θέμα ή κάποιο ερώτημα, ενώ έχετε την εντύπωση ότι το έχετε γράψει.
Αν διαπιστώσατε ότι θέλετε να προσθέσετε κάτι, έχετε το χρόνο για να το κάνετε.
Αν δεν διαπιστώσατε καμία εκκρεμότητα της τελευταίας στιγμής, μπορείτε να αποχωρήσετε ήρεμοι και χαλαροί

Δευτέρα, 26 Μαΐου 2014

Άνοιξε η τράπεζα θεμάτων






 Άνοιξε η τράπεζα θεμάτων και για το μάθημα των Θρησκευτικών της Α Λυκείου.
Δείτε τα θέματα εδώ http://exams-repo.cti.gr/category/26-thrhskeutika?Itemid

Μην τα παρατάς.

Απλά. Να στο πω απλά: Μην τα παρατάς. Ο,τιδήποτε σε κάνει να πιστεύεις ότι αξίζει τον κόπο, ο,τιδήποτε είναι καλό, ο,τιδήποτε κάνει την καρδιά σου αληθινά χαρούμενη, να το κυνηγήσεις. Μην το παρατάς. Τόσο απλά. Η ζωή μας είναι πολύ μικρή για να αφήνουμε το χρόνο να κυλάει άσκοπα. Αδιάφορα. Είχες μια ευκαιρία να κάνεις τα πράγματα πιο όμορφα; Μην την αφήσεις να χαθεί! Για όνομα του Θεού! Ακόμη κι αν όλα είναι εναντίον σου, πάλεψέ το. Μ'ακούς; 
Η ελπίδα είναι πάντα εδώ. Και περιμένει να της χαμογελάσουμε. Γιατί εκείνη πάντα μας χαμογελάει απ'την απέναντι άκρη. Στον κάθε άνθρωπο που συναντούμε. Σε κάθε ευκαιρία μας. Σε κάθε μας ανάσα. Σε κάθε αναστεναγμό και δάκρυ. Σε κάθε μας εκ βαθέων προσευχή. 
Τα χέρια μας μπορούν να ζωγραφίσουν τους ανέμους. Η καρδιά μας -όσο πληγωμένη κι αν είναι- μπορεί ξανά να χαμογελάσει. Τα λουλούδια έξω απ'τον τάφο του Χριστού μάς δείχνουν το δρόμο. 

Η επαναστατημένη ομορφιά, η αθώα, μόνο αυτή μπορεί ν'αλλάξει τον κόσμο. Πίστεψέ το. Και θα δεις το πώς θ'αλλάξει με τον καιρό η αλήθεια σου. Αθόρυβα. Ταπεινά. Γλυκά.

http://aoratigonia.blogspot.gr

Ένας δυνατός αντίπαλος . . . ο εαυτός μας !

 




Τελικά, η μνήμη και το μυαλό μας είναι, από την πλευρά του εαυτού μας, ο πιο δύσκολος αντίπαλος που έχουμε.

Όσο κι΄ αν παλέψουμε μαζί τους, όσο κι΄ αν τους βάλουμε στο περιθώριο, όσο κι΄ αν τα αγνοήσουμε, και προσπαθήσουμε να μην δίνουμε σημασία στις σκέψεις και στις αναμνήσεις μας, τίποτα δεν μπορούμε να επιτύχουμε.


Είναι κι΄ αυτό, ένα απ΄ τα ισχυρά τεχνάσματα του πονηρού, να μας κρατά δέσμιους με το παρελθόν, να μας ρίχνει στην κατάθλιψη και την απελπισία, να μας κάνει να μην βλέπουμε με αισιοδοξία την πορεία της ζωής μας,

και την σημασία του κάθε γεγονότος του κάθε πόνου, της κάθε θλίψης, σαν ένα γεγονός που ο Θεός και η Θεία Του Πρόνοια, επέτρεψαν να μας συμβούν, με σκοπό την πνευματική μας ωφέλεια, και την προσωπική μας σωτηρία.

Ότι όμως και να συμβαίνει στην πορεία της ζωής μας, δεν είμαστε ποτέ μόνοι , στον δύσκολο τούτο αγώνα .
Έχουμε συνοδοιπόρο, και σύμμαχο σε κάθε μάχη, Τον Αγαπημένο μας Ιησού Χριστό.

Μας θωρακίζει με δύναμη ισχυρή, μας ενισχύει με υπομονή κι΄ ελπίδα, μας συντροφεύει και μας κρατά όρθιους στο φύσημα του ανέμου, στην καταιγίδα των πειρασμών, στην επανάσταση του εαυτού μας, του μυαλού μας, της σάρκας μας ...


πηγή  http://trelogiannis.blogspot.gr/

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη.....


θές με ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου,
ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὸν βραχίονά σου·
ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη,
σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος·
περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός, φλόγες αὐτῆς·
ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην,
καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν.

Βάλε με σφραγίδα στην καρδιά σου,
ωσάν σφραγίδα στο μπράτσο σου·
είναι δυνατή η αγάπη σαν το θάνατο
και σκληρός ο πόθος σαν τον άδη·
οι σπίθες της είναι σπίθες της φωτιάς,
φλόγα του Θεού.
 Νερά ποτάμια δεν μπορούν
να σβήσουν την αγάπη.

(μετάφραση Γιώργος Σεφέρης)

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Μνήμη θανάτου


‘Σκεφτείτε πώς θα ήταν κάθε στιγμή της ζωής μας αν είχαμε συναίσθηση πως μπορεί να είναι η τελευταία, πως αυτή η στιγμή μας δόθηκε για να πλησιάσουμε με κάποιον τρόπο την τελειότητα, πως τα λόγια που λέμε θα είναι τα στερνά μας κι έτσι θα έπρεπε να εκφράσουν όλη την ομορφιά, όλη τη σοφία, όλη τη γνώση και, πάνω απ’ όλα, όλη την αγάπη που γνωρίσαμε στο κύλισμα του βίου μας, είτε αυτός ήταν μακρός είτε σύντομος. Πώς θα συμπεριφερόμασταν ο ένας στο άλλο αν η παρούσα στιγμή ήταν η μοναδική που είχαμε στη διάθεσή μας και θα έπρεπε να χωρέσει και να εκφράσει όλη την αγάπη και τη φροντίδα που υπάρχει μέσα μας;

     [...] Αν ήμασταν σε θέση να αισθανθούμε κάτι τέτοιο, πώς θα συμπεριφερόμασταν στους άλλους, αλλά και στον ίδιο μας τον εαυτό; Αν είχα κι εγώ κι εσύ τη συνείδηση πως το πρόσωπο στο οποίο μιλάμε μπορεί να πεθάνει στο επόμενο λεπτό και πως ο ήχος της φωνής μας, το περιεχόμενο των λέξεών μας, οι κινήσεις και οι προθέσεις μας, ο τρόπος που σχετιζόμαστε μαζί του θα είναι τα τελευταία πράγματα που θα αντιληφθεί αυτός και θα πάρει μαζί του στην αιωνιότητα, πόσο πιο συνετά, προσεκτικά και όντως αγαπητικά θα ήταν τα λόγια μας! Η εμπειρία επιβεβαιώνει πως ενώπιον του θανάτου πάρα πολλές έχθρες, πάρα πολλές πικρίες, πάρα πολλες αμοιβαίες απορρίψεις εξανεμίζονται. Ο θάνατος είναι πολύ μεγάλος για πράγματα που θα έπρεπε να είναι πολύ μικρά ακόμα και για τον πρόσκαιρο αυτό βίο’.


[Anthony Bloom. Ο Θάνατος ως κέρδος. 
Εκδόσεις Εν πλω 2005, σσ. 21-24]

Πηγή  http://iaspis.blogspot.gr

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Προσευχήσου για τους νέους.....




 
 Προσευχήσου για τους νέους
που δίνουν εξετάσεις αυτό τον καιρό,
και προετοιμάζονται,
και έχουν τόση αγωνία και άγχος.
Και βοήθησέ τα με την αγάπη,
την προσευχή, 

την ησυχία σου.
Το μόνο που σίγουρα δεν βοηθά
είναι οι φωνές και η καταπίεση.



https://www.facebook.com/AndreasKonanosPage


Γράμμα προς τον υποψήφιο των Πανελληνίων Εξετάσεων...


Γράφει ο παιδοψυχίατρος
Δημήτρης Καραγιάννης
Αγαπητέ φίλε,
Μου είπαν ότι έχεις έντονο άγχος καθώς ευρίσκεσαι στο τελικό στάδιο πρίν τις εξετάσεις. Ότι έχεις μεταπτώσεις στην συναισθηματική σου κατάσταση. Άλλοτε νιώθεις ήσυχος και σίγουρος και άλλοτε τα νιώθεις μαύρα – δύσκολα – ακατόρθωτα και νιώθεις τις προσπάθειές σου περιττές. Ότι άλλοτε κάνεις αστεία, λες και δεν υπάρχει πρόβλημα, και άλλοτε το πιο μικρό αστείο που θα σου κάνουν είναι ικανό να σε κάνει να θέλεις να διαλύσεις τα πάντα…
Πηγή Σύνδεσμος Επιστημόνων Πειραιώς


Μαθαίνω ότι οι δικοί σου προσπαθούν να σου συμπαρασταθούν και άλλοτε τα καταφέρνουν, άλλοτε πάλι καταφέρνουν το αντίθετο, καθώς ανησυχώντας οι ίδιοι, προσπαθούν να σε πείσουν να μην ανησυχείς…Καθώς σε κοιτάζουν με βλέμμα πικραμένο ή φοβισμένο, όπως όταν έχει αρρωστήσει ένα προσφιλές τους πρόσωπο.
Ότι όταν διαβάζεις πολύ, σου λένε ότι πρέπει να βγείς έξω, να ξεσκάσεις, αλλά όταν βγαίνεις έξω, σε κοιτάζουν ανήσυχα μήπως και έχεις παραιτηθεί…
Μου ζήτησαν λοιπόν επειδή συνεργάζομαι με τους εφήβους και τις οικογένειές τους, να γράψω κάτι που να μπορεί να βοηθήσει…
Λοιπόν θα είμαι ξεκάθαρος, όπως πρέπει να είσαι, όταν αναφέρεσαι στην ζωή.
Το άγχος, η αγωνία, η ανησυχία, η ανασφάλεια, η αποσταθεροποίηση, η ξενοιασιά, ο εκνευρισμός, ο φόβος, όλα αυτά τελοσπάντων όχι μόνο δεν είναι αρνητικά στοιχεία στην πορεία σου, αλλά αντιθέτως αποτελούν αποδείξεις οτί είσαι ζωντανός, υγιής και υπεύθυνος…
Ένας υγιής άνθρωπος, όταν βρίσκεται σε μία εσωτερική διεργασία, όταν θέτει στόχους, όταν δίνει εξετάσεις (οποιουδήποτε είδους εξετάσεις), όταν ανοίγεται, τότε είναι φυσιολογικό να αναρωτιέται… Είναι η ανάληψη της ευθύνης της ελευθερίας του που τον δυσκολεύει…
Είναι ωραίο το να έχεις ένα σκοπό και να τον παλεύεις. Τότε είσαι και νιώθεις ζωντανός. Στην διάρκεια του αγώνα, αν είσαι φυσιολογικός θα αναρωτηθείς και για το εάν θα τα καταφέρεις. Θα αναρωτηθείς και για το εάν αξίζει τόσος κόπος. Για το εάν είναι αυτός που σου ταιριάζει ή ακόμα και αν στην πραγματικότητα είναι δικός σου στόχος ή κάποιοι άλλοι σου τον έχουν επιβάλλει άμεσα ή έμμεσα…
Όμως όλα αυτά δεν είναι αδυναμία. Δεν αποτελούν προδοσία. Είναι η ευκαιρία του να επαναδιαβεβαιώσεις και να επαναπροσδιορίσεις τον στόχο σου. Είναι το τίμημα της ελευθερίας. Και όταν ακόμη κλείνεις τα αυτιά σου και δεν ασχολείσαι με τέτοια ερωτήματα και αυτό υγεία είναι, καθώς γνωρίζεις οτι η επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου, δεν θα σημαίνει τον τελικό προσδιορισμό , αλλά αντίθετα να σου επιτρέψεις να θέσεις και άλλους στόχους στην συνέχεια…
Ένας αθλητής που τρέχει 100 m, δεν προλαβαίνει να σκεφτεί. Συγκεντρώνεται παίρνει μία ανάσα και τρέχει δίχως να γυρίσει να δεί δίπλα του ή μέσα του, τι συμβαίνει. Ένας μαραθωνοδρόμος όμως, καθώς τρέχει σκέφτεται, ξανασκέφτεται , ιδρώνει, εξαντλείται, αναρωτιέται για τις δυνάμεις του, για την επάρκειά της προπόνησής του, για τις δυνατότητές των αντιπάλων του, για το εάν θα πρέπει τώρα ή αργότερα να δώσει όλες του τις δυνάμεις. Αναρωτιέται ακόμα και για το εάν το να τρέχεις Μαραθώνιο είναι η καλύτερη επιλογή ή άν θα έπρεπε να ασχολείται με κάτι άλλο. Και καθώς αναρωτιέται τρέχει…Και δεν πρόκειται βέβαια για κάποιον αδύναμο άνθρωπο, γιατί τότε δεν θα μπορούσε να τρέχει Μαραθώνιο…
Είναι η μακρά επίπονη και απαιτητική διαδικασία του Μαραθώνιου που θέτει ερωτήματα. Και εσύ φίλε μου δεν τρέχεις 100 m. Μαραθώνιο τρέχεις και σου αξίζει το χειροκρότημα μου, όπως και να νιώθεις.
Σου εύχομαι να πετύχεις, αλλά όχι μόνο σε μία σχολή ή σε μία καλή σχολή, αλλά σε κάτι περισσότερο. Στο να υπερασπίζεις τις επιλογές σου και ταυτόχρονα να τις διευρύνεις…
 
http://perivolakipanagias.blogspot.gr/2014/05/blog-post_16.html?spref=bl
 

Προσευχή των υποψηφίων των εξετάσεων


Kύριε Ἰησοῦ Χριστέ,Υἱὲ καὶ Λόγε τοῦ Ζωντανοὺ Θεοῦ, ἡ Σοφία τοῦ Πατέρα που δεν ἔχει ἀρχή, ἡ Πηγὴ καὶ ὁ Χορηγὸς τῆς γνώσεως ∙Ἐσύ που δημιούργησες μὲ Σοφία ὅλα ὅσα ὑπάρχουν στῇ γῆ καὶ τὸν ἄνθρωπο ∙Ἐσύ που γέμισες μὲ σοφία τοὺς ἀγραμμάτους Μαθητές Σου καὶ τοὺς ἀνέδειξες Κήρυκες καὶ Ἀποστόλους τοῦ Εὐαγγελίου Σου σὲ ὁλοκλήρη τὴν Οἰκουμένη ∙ Ἐσύ που ἔδωσες στους Μάρτυρες καὶ στους Ἁγίους Σου λόγο ἀγαθό που ἄνοιξε τὰ στόματα τοὺς ∙ Ἐσύ που γνωρίζεις καθέναν ἀπὸ ἐμᾶς ἀπὸ τὴν κοιλία τῆς μητέρας τοῦ∙ Ἐσύ που ὁδηγεὶς ὀρθὰ καὶ σωστὰ τὴν διάνοια τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ ∙Ἐσύ που εἶσαι ὁ Κύριος καὶ ὁ Θεὸς μας σκύψε αὐτὴν τὴν ὥρα μὲ μάτι συμπαθείας σὲ ὅλους ἐμᾶς που ἀποτελοῦμε τὸ πλῆθος τῶν μαθητῶν τῆς Πατρίδος μας καὶ Σὲ παρακαλῶ ἰδιαιτέρως καὶ για μένα που αὐτὴν τὴν ὥρα στέκομαι μπροστά Σου λαχταρώντας καὶ περιμένωντας τὴν ἐπιτυχία στις ἐξετάσεις, φώτισε με καὶ δυνάμωσε με.

Ἀπομάκρυνε ἀπὸ ἐμένα κάθε κακὴ σκέψῃ, τὸ θόλωμα τοῦ μυαλοῦ που ὁδηγεὶ στην ἀγνωσία καὶ διῶξε μακριά μου τὴν τεμπελιὰ τὴν ἀπογνώση καὶ τὴν ἀπελπισία.
Φώτισε τὸ νοῦ μου, ἔτσι ὥστε να μπορὼ να καταλάβω σωστὰ καὶ ὀρθὰ αὐτά που σκέφτομαι καὶ αὐτά που χρειάζεται να γράφω στις ἐξετάσεις. Δεν ζητῶ ἀπὸ Σένα Θεέ μου μόνο τὴν δική μου ἐπιτυχία ἀλλὰ σὲ παρακαλῶ καὶ για ὅλους τοὺς συμμαθητές μου που αὐτές τις ἡμέρες συναγωνίζονται για να πετύχουν στις ἐξετάσεις τοὺς να τοὺς κάνεις ἀξίους τοῦ Θελήματός Σου καὶ σωστοὺς ἐργάτες τῶν δικῶν Σου Ἐντολῶν.
Διότι γνωρίζω πολὺ καλὰ ὅτι Ἐσὺ εἶσαι ὁ πιστὸς Φίλος καὶ ὁ Ἀδελφὸς ὅλων τῶν νέων ἀνθρώπων που ἐλπίζουμε στο δικό Σου Ἔλεος καὶ στην δικὴ Σοῦ Ἀγάπη. Γι ’αυτό ὅλοι δοξάζουμε καὶ Σένα τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱὸ καὶ τὸ Πανάγιο Πνεῦμα, καὶ τώρα καὶ πάντοτε, καὶ στους ἀτελείωτους αἰῶνες .Ἀμήν.



Καλὴ δύναμη καὶ καλή ἐπιτυχία στους κόπους καὶ στις προσπάθειές σου.
 

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Οι Άγιοι Ισαπόστολοι Κωνσταντίνος και Ελένη


 


Κωνσταντίνε, χρόνια πολλά
Ελένη ,χρόνια πολλά
 
Την 21η Μαΐου η εκκλησία τιμά την μνήμη των Αγίων μεγάλων θεοστέπτων βασιλέων και ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης. Και μόνο το όνομα Κωνσταντίνος ν’ ακουσθεί, συγκινεί κάθε χριστιανική καρδιά, όχι μόνο σήμερα αλλά από πολλά χρόνια πριν, διό­τι συνδέεται με τους θρύλους της φυλής, ότι «πάλι με χρόνια με και­ρούς πάλι δικά μας θ’ άναι». Συγκινεί, διότι ο πρώτος που έφερε το όνομα ο Κωνσταντίνος ο Α’ ο Μέγας, υπήρξε όχι μόνο ένας από τους μεγαλύτερους άνδρες της παγκόσμιας ιστορίας αλλά κάτι παραπά­νω. Υπήρξε Άγιος. Και όταν ακούσουν την λέξη Άγιος, αρχίζουν να διαμαρτύρονται οι κράχτες της αθεΐας και της απιστίας.
Είναι Άγιος; Στρατηγός, ναι είναι, Βασιλιάς και Αυτοκράτορας ναι. Μέγας ναι είναι, αλλά Άγιος; Όχι, δεν είναι Άγιος λένε. Γιατί δεν είναι Άγιος; Διότι, λέ­νε, ότι ο Μέγας Κωνσταντίνος έκανε εγκλήματα, ότι σκότωσε τον γιο του τον Κρίσπο, ότι σκότωσε την δεύτερη γυναίκα του την Φαύστα, και συνεπώς δεν πρέπει να ονομάζεται Άγιος. Τί έχουμε ν’ απαντήσουμε σ’ αυτούς, που πολεμούν τον Μέγα Κωνσταντίνο, μόνο και μόνο επειδή υπήρξε Χριστιανός; Αν δεν ήταν Χριστιανός, αλλά ήταν ειδωλολάτρης, όπως ο Ιουλιανός ο παραβά­της, που πρόδωσε την Εκκλησία, τότε θα τον δόξαζαν. Ενώ ο Κωνσταντίνος, που υποστήριξε την πίστη την Ορθόδοξη και έθεσε γερά θεμέλια, μισείται και συκοφαντείται από τους εχθρούς του Χριστού.

Απαντάμε: Λησμονούν ή αγνοούν αυτοί, ότι στην πίστη μας υπάρ­χει ένα μεγάλο πράγμα, που λέγεται: Μετάνοια. Ένα δάκρυ του αμαρτωλού οτιδήποτε και αν έχει διαπράξει, ένα δάκρυ στο μυστήριο της Εξομολόγησης συγχωρεί όλα τα αμαρτήματα. Αν δεν υπήρχε η μετάνοια, άδειος θα ήταν ο Παράδεισος, δεν θα είχαμε εορτολόγιο, δεν θα είχαμε Αγίους, διότι δεν υπάρχει Άγιος που δεν έκλαψε και δεν μετανόησε για τα αμαρτήματά του. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τον Παράδεισο, αγαπητοί, παρά μόνο η θύρα της μετανοίας. Και ο Άγιος Κωνσταντίνος δεν γεννήθηκε Άγιος, έγινε Άγιος. Διέπραξε σφάλματα, ναι, αλλά μετανόησε. Μην ξεχνάτε, ότι ανατράφηκε μέσα στο περιβάλλον των απάνθρωπων Διοκλητιανού και Γαλέριου, και όμως διαφωνούσε με όλους αυτούς.
 Είναι Άγιος, διότι η παρουσία του μέσα στον κόσμο είναι φως Χριστού. Φως είναι η κλήση του, η οποία μοιάζει καταπληκτικά με την κλήση του Αποστόλου Παύλου γι’ αυτό και αναφέρεται στο Απολυτίκιό του. Όπως ο Απόστολος Παύλος κλήθηκε από τον Χριστό δι’ οράματος όταν βάδιζε την οδό της Δαμασκού και είδε φως υπέρλαμπρο και άκουσε φωνή:Σαούλ-Σαούλ τί με διώκεις; Έτσι και τον άγιο Κωνσταντίνο τον εκάλεσε δι’ οράματος. Οράματος ιστορικού που αναφέρουν οι σύγχρονοί του ιστορικοί. Ποιό είναι το όραμα;Όταν έφθασε έξω από την Ρώμη την 28η Οκτωβρίου του έτους 312 και ο στρατός του αντιπάλου του ήταν τριπλάσιος και η ήττα του Μεγάλου Κωνσταντίνου ήταν βεβαία, εκεί όπως καθόταν στενοχωρημένος, είδε μέρα μεση­μέρι σημείο μέγα: Είδε τα άστρα του ουρανού να σχηματίζουν Σταυ­ρό, και κάτω από τον Σταυρό είδε σύνθημα που έγραφε: «Εν Τούτω Νίκα».
Και από την ώρα εκείνη πείσθηκε πως το μέλλον της ανθρωπότητας ανήκει στο Χριστό. Τότε θέσπισε το λάβαρο που προηγείτο της στρατειάς του και με το σήμα αυτό, το «Εν Τούτω νί­κα», νίκησε τον Μαξέντιο και εισήλθε στη Ρώμη και διεκήρυξε σε όλη την πόλη, ότι η νίκη αυτή δεν ανήκει στις λεγεώνες του αλλά ανήκει στον Τίμιο Σταυρό.Φως είναι τα Διατάγματά του. Το πρώτο διάταγμα τον Φεβρουά­ριο του 313 ήταν να σταματήσει τους διωγμούς. Για φανταστείτε, 300 χρόνια κράτησε ο διωγμός εναντίον των Χριστιανών. Απαγορευόταν να είναι κάποιος Χριστιανός. Και μόνον η λέξη Χριστιανός ήταν αιτία καταδίκης, δεν εξέταζαν τίποτε άλλο, είσαι Χριστιανός; Τελεί­ωσε, δήμευση περιουσίας, μαρτύρια αφάνταστα, φρικτά βασανιστή­ρια.
Πόσοι μάρτυρες; 12 εκατομμύρια μάρτυρες. Για 300 χρόνια παρακαλούσαν οι χριστιανοί. Κύριε, δος μας ειρήνη, και έδωσε, και η ειρήνη ήρθε στον κόσμο μέσω του εκλεκτού οργάνου της θείας Προνοίας ο οποίος ήταν ο Μέγας Κωνσταντίνος. Πώς λοιπόν να μην τον τιμήσουμε; Και μόνο για το διάταγμα αυτό που υπέγραψε με τα άγια του χέρια, έπρεπε να τον τιμήσουμε. Φως ακόμη είναι η ευγένεια της ψυχής του και η αμνησικακία του. Λένε, πως κάποτε εχθροί του ειδωλολάτρες, αποκεφάλισαν ένα άγαλ­μά του. Όταν του το κατήγγειλαν σήκωσε τα χέρια του, έπιασε το κεφάλι του και είπε, εδώ είναι το κεφάλι μου, δεν μου λείπει τίποτα, μη τους τιμωρήσετε.
Αλλοτε έλεγε: εάν δω ένα κληρικό να αμαρτάνει, εγώ θα τον σκεπάσω με την χλαμύδα μου για να μη βλέπουν οι άνθρωποι τα αμαρτήματά του και αυτό δείχνει τον πόθο του για την Εκκλησία ώστε να μην υπάρχουν σκάνδαλα. Κατάργησε την λατρευτική προσκύνηση του εκάστοτε Ρωμαίου αυτοκράτορα, ο οποίος εθεωρείτο και ελατρεύετο ως ο επί γης Θεός. Φως ακόμη είναι η Νομοθεσία του. Για πρώτη φορά παρουσιάσθη­κε νομοθεσία χριστιανική. Το όραμά του ήταν σπάνιο, τί όραμα; Να φτιάξει κράτος χριστιανικό, παγκόσμιο και να το προσφέρει ως προσφορά – ευχαριστία στο Χριστό για να το αγιάσει και να το θεώσει, γι’ αυτό και εικονίζεται κρατώντας στο χέρι του μία σφαίρα, τον κό­σμο δηλαδή.
Και όπως ο πατριάρχης Αβραάμ άκουσε τη φωνή του Θε­ού που του είπε, έξελθε εκ της χώρας σου και να εγκατασταθείς σε χώρα μακριά που θα σου δείξω, έτσι και ο Άγιος Κωνσταντίνος εξήλθε εκ της αρχαίας Ρώμης, της πόλης του εγκλήματος της βαμμένης με τα αίματα των αθώων Χριστιανών και έχτισε νέα Ρώμη στον Βόσπορο, που αργότερα, μετά την αγία Κοίμησή του αξίως και δικαίως ονομάσθηκε Κωνσταντινούπολις. Και από εκεί έλαβε μέτρα που απέβλεπαν στην ανύψωση της πνευματικής στάθμης και τον αγιασμό του λαού. Ποιά μέτρα; Έκλεισε όλα τα νυχτερινά κέντρα διαφθοράς. Υ­πήρχαν κέντρα που μαζευόντουσαν γυναίκες κάτω από την προστα­σία των αισχρών θεοτήτων, κέντρα της Αφροδίτης, κέντρα του Βάκ­χου, τα έκλεισε όλα.
Έκλεισε τα μαντεία, κατήργησε τους μάγους που εκμεταλλεύονταν τον λαό και τον απατούσαν. Απαγόρευσε την βλαστήμια. Όλα τα συγχωρώ είπε, ένα όμως δεν συγχωρώ, την βλαστήμια. Όποιος βλαστημήσει το όνομα του Χριστού, αυτός αμέσως θα συλλαμβάνεται και θα εξορίζεται. Τίμησε με διάταγμα την Κυριακή ημέρα. Την ανακήρυξε ημέρα λαμπρή και μεγάλη, απαγόρευσε να υπάρχουν καταστήματα ανοιχτά. Ιπποδρόμια, κέντρα διασκέδασης κλειστά, αργία τα πάντα. Υποστήριξε τους μικροκτηματίες, τους εργάτες, έλαβε μέτρα κα­τά της τοκογλυφίας και κάθε αδικίας, ήταν ο πρώτος που υποστήριξε τα ανθρώπινα δικαιώματα, προστάτεψε τις χήρες και τα ορφανά, έδειξε ειδικό ενδιαφέρον για την κοινωνική πρόνοια. Προστάτεψε την Ορθόδοξη Πίστη.
Και όταν παρουσιάσθηκε ο αιρεσιάρχης Άρειος και άνοιξε το βρωμερό του στόμα εναντίον του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, για να πει, ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός αληθινός ομοούσιος με τον Πατέρα, τότε ο Άγιος Κωνσταντίνος έδωσε εντολή να συγκληθεί η Α’ Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια της Βιθυνίας για να συντάξουν το Σύμβολο της πίστεώς μας. Το Πιστεύω εις έναν Θεόν που λέμε σε κάθε λειτουργία, και παρουσιάσθηκε και ο ίδιος εκεί στην συνέλευση των Ιεραρχών, όχι ως Αυτοκράτωρ – Πλανητάρ­χης Ανατολής και Δύσης, με εγωισμό, αλλά με ταπείνωση και ασπα­ζόταν τα χέρια των Αγίων Αρχιερέων πολλοί των οποίων είχαν πά­νω στα σώματά τους νωπά τα στίγματα του μαρτυρίου.
Όταν ρωτήθηκε να πει την γνώμη του για το θέμα, μη γνωρίζοντας όμως θεολογία είπε το εξής ωραίο: Σέβο­μαι αυτό που δεν γνωρίζω. Ενίσχυσε τις ιεραποστολές, επί των ημερών του οι Αρμένιοι έγι­ναν χριστιανοί, οι Ίβηρες επίσης, το φως του Χριστού έφθασε μέχρι την Ινδία. Με εντολή του βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός και χτίστηκαν οι πρώτοι Ναοί στα Ιεροσόλυμα. Υπήρξε ιδρυτής και θεμελιωτής μιας Αυτοκρατορίας Χριστια­νικής που κράτησε χίλια εκατό χρόνια. Τέλος, αγαπητοί, όταν κατάλαβε πως πλησιάζει το επίγειο τέλος του, ενώπιον μιας ομηγύρεως Επισκόπων εξομολογήθηκε τα αμαρτήματά του και έκλαψε, και μετά βαπτίσθηκε σε ηλικία περίπου 63 ετών και δεν φόρεσε πια την αυτοκρατορική χλαμύδα, τα βασιλικά και λαμπρά ενδύ­ματα, αλλά μόνο την λευκή στολή του βαπτίσματος και ομολόγησε, πως τώρα αισθάνεται όντως Αυτοκράτωρ.
Κοινώνησε τα άχραντα Μυστή­ρια, το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, και αγνός και καθαρός, χαίρων και προσευχόμενος επορεύθη στην ουράνια Βασιλεία. Αγαπητοί, και αν ακόμη αγνοήσουμε όλα τα παραπάνω, τα κριτή­ρια της Αγιότητός του για την Εκκλησία μας είναι τα εξής δύο: α) Η θεοπτία και η Χάρις που είχε ο Άγιος, όπως προαναφέραμε και β) Η μετά θάνατον θαυματουργία του. Είναι αλήθεια πως μετά την αγία κοίμησή του, το ιερό λείψανο ενταφιάσθηκε με βασιλικές τιμές στο νάρθηκα του Ναού των Αγίων Αποστόλων, όπου ευωδίασε και μυρόβλυσε και πολλά θαύματα τέλεσε. Ίσως πουν μερικοί, αυτά τα λέ­νε οι χριστιανοί δεν ξέρουμε αν είναι αλήθεια. Αγαπητοί, έστω και αν κάποιοι δεν πιστεύουν, τα κριτήρια της αγιότητός του είναι αυτά τα δύο και μόνον αυτά. Έτσι με την σφραγίδα του Θεού ο Άγιος Κων­σταντίνος είναι Άγιος και Ισαπόστολος. Η ιστορία τον ανέδειξε Μέγα και η Εκκλησία Άγιο. Ο Θεός δια πρεσβειών των Αγίων μεγάλων θεοστέπτων βασιλέων και ισαποστόλων Κωνσταντίνου και Ελένης που εορτάζουμε σήμερα να ευλογεί και να σκεπάζει τα σπίτια μας και τις οικογένειές μας. Αμήν 

Δευτέρα, 19 Μαΐου 2014

Συνέχισε να αγωνίζεσαι...



 



Ξέρω ότι πολλές φορές αισθάνεσαι ότι δεν κατάφερες τίποτα. Ότι πάλι έπεσες στα ίδια πάθη, στα ίδια λάθη, σε εκείνα που σε κάνουν να νιώθεις αδύναμος, ένοχος και αμετανόητος. Και όμως είχες δώσει μια υπόσχεση στο Θεό και τον εαυτό σου. Κι όμως είχες πει, «δεν θα το ξανακάνω ποτέ πια». Είχες γονατίσει μάλιστα στην προσευχή γι αυτό το θέμα με την καρδιά γεμάτη πόνο αλλά και ελπίδα ότι δεν θα ξανασυμβεί.

Κι όμως, πάλι ήρθε, πάλι το συναντάς, το πάθος, την αδυναμία, το λάθος και αστοχία. Αισθάνεσαι ότι τίποτε δεν άλλαξε, ότι όλα είναι πάλι τα ίδια, ότι πάλι από την αρχή.

Κι όμως δεν είναι έτσι. Άδικα χτυπάς τον εαυτό σου και μάλιστα πιο σκληρά από όλους του δήμιους και βασανιστές. Ξέρεις κάτι;; η δική σου ματιά είναι η πιο σκληρή.

Όταν βρίσκεσαι σε ένα δρόμο, και κινείσαι δεν σημαίνει ότι έφτασες και στο προορισμό. Μπορεί να πέσεις, να χτυπήσεις, να λασπωθείς, να χαθείς μάλιστα, όμως δεν παύει να είσαι μέσα στο δρόμο. Ο ιερός Χρυσόστομος τι λέει: το φοβερό δεν είναι να πέσεις αλλά να μείνεις κάτω.

Ποσό εγωισμό θέλει, ώστε να επιθυμείς να φτάσεις αμέσως στο τέρμα πριν καν ακόμη ξεκινήσεις. Να μην βλέπεις τι μπορείς και τι αντέχεις κάθε φορά, αλλά τι και πως θα έπρεπε να είσαι. Όχι τι είσαι αλλά τι θα έπρεπε να είσαι. Αυτό είναι συμβόλαιο θανάτου. Είναι σίγουρη αποτυχία.

Όταν σε έχουν δέσει με σχοινιά και αυτό είναι τα πάθη, δεν είναι δυνατόν να λυθείς αμέσως. Όμως κάθε φορά που εσύ θα παλεύεις και θα αγωνίζεσαι, ακόμη κι αν δεν έχεις ελευθερωθεί, θα έχεις έστω και λιγάκι κάνει πιο ανώδυνο το σφίξιμο, έχεις λασκάρει τα σχοινιά, έχουν γίνει πιο άνετα. Έχεις λιγάκι κερδίσει την ελευθερία σου.

Δεν το βλέπεις όμως αυτό. Δεν το νιώθεις; Εσύ νιώθει ότι είσαι το ίδιο και χειρότερα. Γιατί;

Μα γιατί δεν έχεις μάθει να εκτιμάς τα απλά μαθήματα, τα σιγαλά βήματα, τον αρμονικό ρυθμό. Θέλεις σπουδαία και θαυμαστά, θέλεις υψηλά και μέγιστα, θέλεις να μην πονάς και μην δακρύζεις, να γίνουν όλα ανώδυνα και πολύ γρήγορα, όπως το φαγητό σου, το ποτό σου, το κινητό σου, το αμάξι σου, η αγάπη σου.

Δεν κατανόησες ότι δεν έχει σημασία το ταξίδι αλλά η διαδρομή. Ότι αυτή σε διδάσκει.

Ότι μια πτώση μπορεί να σε ωφελήσει πολύ περισσότερο από μια μεγάλη σου «αρετή».

π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος (π. Λίβυος)
πηγή xristianos.gr

Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Ενοχικά παθήματα....

                         Σκέφτηκες ποτέ ότι ίσως πίσω από τις δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε, υπάρχει μια αυτοκαταστροφική δύναμη εντός μας, που ακυρώνει την χαρά από την ζωή μας; Ότι μπορείς να εκεί βαθιά στις αθέατες πλευρές της καρδιάς σου, να πιστεύεις ότι το μόνο που θα έπρεπε να υπάρχει στην ζωή σου, είναι ο πόνος, η οδύνη, τόσο γιατί μόνο αυτό αξίζεις, αλλά και γιατί μέσα από αυτήν, θα πληρώνεις το κακό που έχεις “κάνει” ή σου έχουν πει ότι έχεις δημιουργήσει;

Μήπως τελικά δεν είναι ο Θεός η αιτία των παθημάτων μας, όπως τόσο πολύ καλά μας έχουν πείσει; Μήπως αντιθέτως η αγάπη του Θεού είναι αυτή που σκεπάζει τα λάθη μας, που απαλύνει τις πληγές της ύπαρξης μας; που περικρατά την κουρασμένη εκ των αστοχιών και αυτοκαταστροφικών επιλογών ψυχή μας; Γιατί να πιστέψω σε ένα Θεό που κατασκευάζει ασθένειες, ατυχήματα, προβλήματα, πόνο και οδύνη, και να μην κατανοήσω μέσα στης καρδιάς την επίγνωση ότι ο Θεός μόνο αγάπα, συγχωρά, σκεπάζει, φροντίζει, θεραπεύει και αναπαύει βαθιά έως αναστάσεως;

Μηδεὶς πειραζόμενος λεγέτω ὅτι ἀπὸ Θεοῦ πειράζομαι· ὁ γὰρ Θεὸς ἀπείραστόςἐστι κακῶν, πειράζει δὲ αὐτὸς οὐδένα. ἕκαστος δὲ πειράζεται ὑπὸ τῆς ἰδίαςἐπιθυμίας ἐξελκόμενος καὶ δελεαζόμενος· εἶτα ἡ ἐπιθυμία συλλαβοῦσα τίκτειἁμαρτίαν, ἡ δὲ ἁμαρτία ἀποτελεσθεῖσα ἀποκύει θάνατον...(Ιακώβου Επιστολή α.13-15).

Ίσως γιατί κάπου και σε κάποιον θέλω να μεταθέσω την ευθύνη της ζωής μου ή την αδυναμία μου να υπάρξω κάτι άλλο από αυτό που τελικά είμαι. Θέλω κάποιον να κατηγορήσω. Έτσι βρίσκω τον Θεό, που στο πρόσωπο του, ενοχοποιώ την ίδια την ζωή, εμένα τον ίδιο και ολάκερο τον κόσμο, ώστε να είναι βέβαιο ότι εγώ θα είμαι πλέον ο μοναδικός δίκαιος και αδικημένος συνάμα.

Όμως εάν μετανοήσεις την εσωτερική ματιά σου, εάν δεις λίγο διαφορετικά, με το βλέμμα του Χριστού μας, με μια πιο φωτισμένη διαυγή ματιά την ζωή σου, ίσως τότε να μπορέσεις να κατανοήσεις ότι σε έχουν γεμίσει ενοχές ή ότι ο ίδιος αισθάνεσαι ένοχος με αποτέλεσμα να ακυρώνεις κάθε χαρά στην ζωή, έχοντας την υποσυνείδητη πεποίθηση ότι δεν δικαιούσαι να περνάς καλά; Και ένα ένοχος τι θέλει; Θέλει εξιλασμό για να λυτρωθεί. Να πληρώσει ζητάει τίμημα ακριβό κι ας μην το καταλαβαίνει με την πρώτη ανάγνωση της καρδιάς του.
Τότε να δεις πόσο εφευρετικός γίνεται ο εαυτό μας στην αυτοκαταστροφική διάθεση. Τότε να δεις πως ακυρώνεις κάθε σου βήμα προς το μετά στην σκιά του τότε. Τότε να δεις πως δημιουργείς και διαμορφώνεις όρους και πραγματικότητες, ώστε ποτέ να μην γελάσεις παραπάνω από μια ώρα….

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

η ευχή και το ''κλειδί''


Δεν ξέρω τι μπορεί να είναι αυτό που συμβάλλει στο να βλέπεις τα πράγματα αρνητικά. Τι είναι αυτό που σε κάνει να στραβώνεις, να στραβώνεις με όλους και με όλα και αυτό να σε βαλτώνει και να σε πηγαίνει όλο και πιο βαθιά. Και μετά παίρνεις μια απόφαση, κι η απόφαση γίνεται πράξη κι αυτή η πράξη σιγά σιγά μοιάζει να σηκώνει την κουρτίνα μπροστά από τα μάτια σου.Και οι δύσκολες στιγμές περπατούν παράλληλα με θετικές ματιές. Κι άλλες αποφάσεις. Για το ''κλειδί'' αυτή τη φορά. Να κρατήσεις το ''κλειδί'' και να κάνεις μια ευχή.
με το φεγγαρι αγκαλια

Ποίημα στους φίλους (Χόρχε Λουίς Μπόρχες)

Δεν µπορώ να σου δώσω λύσεις,
για όλα τα προβλήµατα της ζωής,
ούτε έχω απαντήσεις
στις αµφιβολίες ή τους φόβους σου,
αλλά µπορώ να σε ακούσω
και να τα µοιραστώ µαζί σου.


Δεν µπορώ ν’ αλλάξω
το παρελθόν σου ούτε το µέλλον σου.
Αλλά όταν µε χρειάζεσαι
θα ‘µαι δίπλα σου.


Δεν µπορώ ν’ αποτρέψω
να µη σκοντάψεις.
Μόνο µπορώ να σου προσφέρω το χέρι µου,
για να κρατηθείς
και να µη πέσεις.
Οι χαρές σου.
Οι θρίαµβοί σου
κι οι επιτυχίες σου
δεν είναι δικά µου.
Αλλά χαίροµαι ειλικρινά
να σε βλέπω ευτυχισµένο.


Δεν κρίνω τις αποφάσεις
που παίρνεις στη ζωή.
Περιορίζοµαι στο να σε στηρίζω,
να σε παροτρύνω
και να σε βοηθώ όταν µου το ζητάς.


Δεν µπορώ να σου χαράζω όρια
που µέσα τους οφείλεις να κινείσαι,
αλλά σου προσφέρω αυτό το χώρο,
τον απαραίτητο για ν’αναπτυχθείς.


Δεν µπορώ να αποτρέψω τον πόνο σου
όταν κάποια λύπη σου σχίζει την καρδιά,
αλλά µπορώ να κλάψω µαζί σου
και να µαζέψω τα κοµµάτια,
για να τη φτιάξω από την αρχή.



Δεν µπορώ να σου πω ποιος είσαι
ούτε ποιος θα όφειλες να είσαι.
Μονάχα µπορώ να σ’ αγαπώ όπως είσαι
και να ‘µαι φίλος σου.



Αυτές τις ηµέρες σκέφτηκα
τους φίλους και τις φίλες µου.
Δεν ήσουν ψηλά ούτε χαµηλά ούτε στη µέση.
Δεν ήσουν στην αρχή
ούτε στο τέλος της λίστας.
Δεν ήσουν το νούµερο ένα
ούτε το τελικό,
ούτε διεκδικώ να ‘µαι πρώτος,
δεύτερος ή ο τρίτος στη δική σου.
Φτάνει που µε θες για φίλο.
Ευχαριστώ που ‘µαι αυτό.
Borges JorgeLuis (1899-1986), Ποιήματα, μετάφραση Δ.Καλομοίρης, Ελληνικά Γράμματα, 1995

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Τίποτε δὲν εἶναι τυχαῖο…


Τίποτε δὲν είναι τυχαίο. Στενοχώρια και ασθένειες– Νὰ ξέρεις, παιδί μου, τίποτε δὲν ἔγινε εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε. Ὅλα ἔχουν τὸν σκοπό τους. Καὶ τίποτα δὲν γίνεται χωρὶς νὰ ὑπάρχει αἰτία. Οὔτε μιὰ πευκοβελόνα δὲν πέφτει ἀπὸ τὸ πεῦκο ἂν δὲν θέλει ὁ Θεός. Γι’ αὐτὸ θὰ πρέπει νὰ μὴ στενοχωριέσαι γιὰ ὅ,τι σοῦ γίνεται. Ἔτσι ἁγιαζόμαστε.
Νά! Ἐσὺ στενοχωριέσαι μὲ τὰ πρόσωπα τοῦ σπιτιοῦ σου καὶ βασανίζεσαι πότε μὲ τὴ γυναίκα σου καὶ πότε μὲ τὰ παιδιά σου. Αὐτὰ εἶναι ὅμως ποὺ σὲ κάνουν καὶ ἀνεβαίνεις πνευματικὰ ψηλά… Ἂν δὲν ἦσαν αὐτοί, ἐσὺ δὲν θὰ προχωροῦσες καθόλου. Σοῦ τοὺς ἔχει δώσει ὁ Θεὸς γιὰ σένα. Μὰ θὰ μοῦ πεῖς-συνέχισε ὁ Γέροντας- εἶναι καλὸ νὰ ὑποφέρουμε ἀπὸ τοὺς ἀγαπημένους μας; Ἔ! Ἔτσι τὸ θέλει ὁ Θεός. Καὶ ἐσὺ εἶσαι εὐαίσθητος πολὺ, καὶ ἀπὸ τὴ στενοχώρια σου, σοῦ πονάει τὸ στομάχι σου καὶ ἡ κοιλιά σου ἐκεῖ χαμηλά.
– Ναί, μὰ εἶναι κακὸ, Παππούλη, νὰ εἶναι κάποιος εὐαίσθητος;
– Ναί, εἶναι κακὸ νὰ εἶναι κανεὶς πολὺ εὐαίσθητος σὰν ἐσένα,γιατὶ μὲ τὴ στενοχώρια δημιουργεῖς διάφορες σωματικὲς ἀρρώστιες. Δὲν ξέρεις ἀκόμα ὅτι καὶ ὅλες οἱ ψυχικὲς ἀρρώστιες εἶναι δαιμόνια;
– Ὄχι…
– Ἔ, μάθε το τώρα ἀπὸ μένα…

Η Άλλη Όψη - The Other Aspect


Ο κόσμος είναι διαφορετικός όταν είσαι παιδί. Γεμάτος Φαντασία!
Το χρήμα μέσα από τα μάτια των παιδιών




13ο Δημοτικό Σχολείο Σερρών Σχολικό Έτος 2013-2014

πηγή http://neotitathiras.blogspot.gr/2014/05/other-aspect.html?spref=bl


Δευτέρα, 12 Μαΐου 2014

μηδέν μεριμνάτε.....


Φωτογραφία: Please SHARE!
www.wilburministries.com 


Φιλιπ. 4,6 μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν.

Φιλιπ. 4,6 Μη αφίνετε καθόλου τον εαυτόν σας να καταληφθή από αγωνιώδεις μερίμνας και φροντίδας, αλλά δια κάθε τι που σας χρειάζεται η δια κάθε δυσκολίαν, που παρουσιάζεται εμπρός σας, κάμνετε γνωστά τα αιτήματά σας στον Θεόν δια της προσευχής και της δεήσεως, αι οποίαι πρέπει να συνοδεύωνται πάντοτε με έκφρασιν ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας δια τα υλικά και πνευματικά αγαθά, που μας δίδει ο Θεός.

Φιλιπ. 4,7 καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

Φιλιπ. 4,7 Και η ειρήνη, που χαρίζει ο Θεός στους ανθρώπους του και η οποίαν, καθ' ο τελεία και υπερφυσική, ξεπερνάει κάθε νουν ανθρώπων και αγγέλων, θα φρουρήση τας καρδίας σας, τα φρονήματα και τας σκέψεις σας δια του Ιησού Χριστού.

ΗΛΙΘΙΑ ΛΗΘΗ



 Αν δεν σκεφτείς,
όλα είναι όντως προβλήματα.

Αν όμως το καλο-σκεφτείς,
λίγα είναι τα όντως προβλήματα.
Τα περισσότερα είναι κυρίως
σενάρια και λογισμοί,
αναμνήσεις, φοβίες,
παρερμηνείες, ...
ανασφάλειες,
φαντάσματα.

Κι όλα ξεκινούν απ' τον άρρωστο νου,
που δεν βλέπει φωτισμένα,
δεν ερμηνεύει ψύχραιμα,
δεν διαθέτει ανδρεία
ούτε επίγνωση.

Κι έτσι, όλο φοβάται,
όλο πλάθει σενάρια,
όλο καταρρέει.

Αν ήξερες τη δόξα σου,
την ιερότητα της καταγωγής σου,
το ακαταμάχητο της εν Χριστώ δύναμής σου,
και αν θυμόσουν όλα όσα λέει το Ευαγγέλιο
για τη θεϊκή πλάση σου,
ή - έστω, ρε παιδί μου- όσα τραγουδά η Ελεωνόρα
για την ¨Επιμονή σου¨,
τότε θα άντεχες,
θα πετούσες,
θα γελούσες,
δεν θα φυτοζωούσες,
μα θα ζούσες μ' ένα τραγούδι ηρωικό
διαρκώς στα χείλη σου.

Δεν είναι τυχαίο
που οι άγιοι
μάς τονίζουν διαρκώς πως η ψυχή μας πάσχει
από άγνοια και λήθη.

Δηλ, δεν ξέρει.
Ή, ξέρει μεν,
αλλά διαρκώς ξεχνά.

Λάβε τα φτωχά αυτά λόγια
σαν ένα σκούντημα
και υπενθύμιση
για όλα όσα ξέρεις στον πυρήνα σου.

Εκεί που γράφει
¨Σφραγίς δωρεάς, Πνεύματος Αγίου¨.

Το χάραγμα το θείο είναι εντός σου.
Που αχνίζει Αίμα και λιβάνι.
Και θεραπεία Σιλωάμ.
 
π.Ανδρέας Κονάνος

Ερμηνεία του μοναχικού σχήματος

 

09ΜΆΙ

Το Μοναχικό ή αγγελικό σχήμα

Αυτό είναι το μοναχικό ή αγγελικό σχήμα. Όποιος γίνεται μεγαλόσχημος μοναχός, φορά­ει το σχήμα, που είναι το σύμβολο του δεύ­τερου βαπτίσματος του.
Έχει κεντημένο πάνω του, με κόκκινη κλωστή, το Σταυρό, πάνω στο Γολ­γοθά (που παριστάνεται σαν βάθρο), τη λόγχη και το σπόγγο – σύμβολα του Πάθους του Κυρίου μας. Ας δούμε τί συμβολίζουν τα κεντημένα γράμματα πάνω στο μοναχικόσχήμα.

Οι πρώτες σειρές έχουν εύκολους συμβολι­σμούς.
ΤT ΔΦ   Τούτο το Σχήμα Δαίμονες Φρίττουσι. (Δηλαδή, αυτό το αγγελικό σχήμα το τρέμουν οι δαίμονες).
ΡΡ ΔΡ  Ρητορικοτέρα Ρημάτων, Δακρύων Ροή (Δηλαδή κι απ’ τα πιο περίτεχνα λόγια, αξίζουν περισσότερο τα δάκρυα της μετάνοιας, που δείχνουν αληθινή αγάπη για τον Θεό).
XX XX  Χριστός Χριστιανοίς Χαρίζεται Χάριν (Στους Χριστιανούς ο Χριστός χαρίζει την χάρη Του).

ΘΘ ΘΘ   Θεού Θέα Θείον Θαύμα. (Δηλαδή δεν υπάρχει μεγαλύτερο θαύμα, λαμπρότερη ομορφιά, πιο ανείπωτη χαρά, απ’ το ν’ απολαμβάνεις τη θέα του θεϊ­κού προσώπου του Χριστού)

ΕΕ ΕΕ   Εωσφόρος Έπεσεν. Εύρωμεν Εδέμ. (Δηλαδή απ’ τον εγωισμό του ο Εωσφόρος, ο λαμπρός άγγελος, έπεσε απ’ τον Παράδεισο. Εμείς, όμως, ας μην του μοιάσουμε. Ελάτε να βρούμε την Εδέμ, δηλαδή τον Παράδεισο).
Υπάρχει κι ακόμα μια εξήγηση γι’ αυτά τα σύμβολα: Ελένης Εύρεσις Εβραίων Έλεγχος. (Δηλαδή η αγία Ελένη βρήκε το σταυρό. Κι αυτός ο σταυρός, ελέγχει τους Εβραίους) .

ΦΧ ΦΠ  Φως Χριστού Φαίνει Πάσι. (Δηλαδή το φως της χάρης του Χριστού φωτίζει τα πάντα. Φωτίζει εμάς, τα πλάσματα Του κι όλη την πλάση).

ΤΚ ΠΓ   Τόπος Κρανίου Παράδεισος Γέγονεν. (Δηλαδή ο Γολγοθάς έγινε Παράδεισος. Γιατί ο Θάνατος, πέθανε, η αμαρτία νικήθηκε, πάνω στο σταυρό του Χριστού κι όλοι, ουρανός και γη, πανηγυρίζουν).

ΕΝΩΤΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ - Sun Myung Moon (1920-2012)

 



Οργάνωση του ψευδομεσσία Σαν Μουν, ενός από τους 50 μεγαλύτερους κεφαλαιούχους στον κόσμο. Αυτός και η τέταρτη σύζυγός του Χαν Χακ Τζα αυτοαποκαλούνται "Αρνίο και Νύμφη" και ισχυρίζονται ότι με τον"τέλειο γάμο" τους έγινε η Δευτέρα Παρουσία και σώθηκε η ανθρωπότητα!
Συχνά τελούν ομαδικούς γάμους οπαδών, αποφασίζοντας ποιος θα παντρευτεί ποιόν, ενώ γαμπροί και νύφες είναι κατά κανόνα άγνωστοι μεταξύ τους.



Η «Ενωτική Εκκλησία» ιδρύθηκε το 1960από τον San Μοοn (Μun) , που γεννήθηκε το 1920 στη Βόρεια Κορέα. Ισχυρίζεται πως το 1936 παρουσιάστηκε σ' αυτόν ο Χριστός και πως έζησε την πραγματικότητα των πνευματικών όντων, ιδιαίτερα του Σατανά. Αποτέλεσμα των «αποκαλύψεων» αυτών ήταν ένα ιδιαίτερο θρησκευτικό σύστημα, που αργότερα ονομάστηκε «Θεϊκές Αρχές».
Το 1945 άρχισε να κηρύττει τις δοξασίες του. Φυλακίσθηκε για άγνωστο λόγο και έγινε φανατικός αντικoμμoυνιστής. Το 1950αποφυλακίσθηκε και το 1954 ίδρυσε στη Σεούλ την «Εταιρία του Αγίου Πνεύματος για την ενοποίηση της Παγκόσμιας Χριστιανοσύνης».
Το έτος 1960 ο San Myung Μun διακήρυξε πως είναι ο τελευταίος αγγελιοφόρος του Θεού, ο Χριστός.
Xώρισε από την τρίτη γυναίκα του, με την οποία είχε τρία παιδιά και παντρεύτηκε τη δεκαοχτάχρονη Han Hak Ja (Χαν Χακ Τζα). Οι οπαδοί του πιστεύουν ότι ήταν ο«γάμος του Αρνίου» (Αποκ. ιθ' 7), ο «τέλειος γάμος», με τον οποίο ο Μουν«εκπλήρωσε για πρώτη φορά το σκοπό της δημιουργίας» και σχημάτισε το πρωτοκύτταρο «του σωσμένου μέλλoντoς κόσμου» την «καινούργια οικογένεια».
Ο Μουν και η τωρινή γυναίκα του λoγίζovται «τέλειοι» και «αληθινοί γονείς», οι φυσικοί γονείς βρίσκονται κάτω από την επίδραση του Σατανά. Το έτος αυτό (1960), που λογίζεται έτος ιδρύσεως της «Ενωτικής Εκκλησίας», άρχισε για την ανθρωπότητα η νέα, χρυσή εποχή.
Ο Μουν ίδρυσε σ' όλο τον κόσμο πάνω από100 οργανώσεις που συνδέονται «αφανώς» με την «Ενωτική Εκκλησία».
(Α' Λυκείου ΔΕ 40. Τέσσερα παραδείγματα - προκλήσεις)

Ο ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΣ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟΣ ΣΤΙΣ Η.Π.Α.

Jesus Camp (2006)

Jesus Camp MOVIE POSTER

JESUSCAMP: τα στρατόπεδα όπου εκπαιδεύονται μικρά παιδιά προκειμένου να γίνουν αφοσιωμένοι «στρατιώτες του στρατού του Θεού»;Μέσα από το αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ «Το Στρατόπεδο του Ιησού», θα παρακολουθήσουμε την περιπέτεια μικρών παιδιών που εκπαιδεύονται για να «επανακτήσουν την Αμερική για χάρη του Χριστού».
Κάποια πολύ καλά στημένα δίκτυα προσηλυτισμού μικρών παιδιών, υποστηριζόμενα από τους ίδιους τους γονείς πολλές φορές. Εμπλέκουν έντεχνα μέσα στην εντατική θρησκευτική διαπαιδαγώγηση και άλλες αρχές και ηθικές όπως η διαφύλαξη των ηθών του"έθνους" τους, οι αμβλώσεις κ.α.
Το τρομερό είναι πως δημιουργούν τέτοιες ενοχές σε παιδιά 9,10 και 11 ετών που κλαίνε με σπαραγμούς για τις αμαρτίες που έχουν κάνει(!!!!), ή ότι ο Θεός τους "επέλεξε"για να αναλάβουν το συγκεκριμένο ρόλο κ.α. Στην εν λόγω έρευνα αναφέρθηκε από παιδοψυχολόγο ότι σε τέτοιες ηλικίες είναι που αποτυπώνονται με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο εικόνες και αντιλήψεις στο υποσυνείδητο, με αποτέλεσμα όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν να είναι "πιστοί στρατιώτες του Ιησού"!

Ο αριθμός των μελών τέτοιων αιρέσεων φτάνει στις Η.Π.Α. τα 80 εκατομμύρια.

Δεν είναι μόνο 80 εκατομμύρια πιστοί (με όποιο τρόπο θέλουν), αλλά και 80εκατομμύρια ψηφοφόροι που διαμορφώνουν εν γένει, μέσω της ισχύος αυτών που εκλέγουν τις παγκόσμιες πολιτικές και - όχι μόνο - εξελίξεις.


Jesus Camp CORRUPTED CHILDREN
Jesus Camp PROPAGANDA


Jesus Camp INSTRUCTOR
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...